16-07-17

Zelfmisleiding.

Zelfmisleiding.

 

Zelfmisleiding,

 

Misleiding, is grotendeels zelfmisleiding.

Die zelfmisleiding komt dan voort uit je onwil

om jezelf zoals je bent met al je fouten,

met al je goede kanten,

met je pogingen je slagen en je mislukken

te aanvaarden aan de hand

van hetgeen je buiten je ziet.

12:32 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zelfmisleiding |  Facebook |

08-05-16

Openbaring.

 Openbaring.

 Openbaring,menselijke bronnen, zelfmisleiding, lichtende kracht,

In de meeste gevallen de waan van de mens,

dat hetgeen hij niet begrijpt uit andere dan menselijke bronnen stamt.

Zo wordt openbaring tot zelfmisleiding.

 

Wanneer de mens innerlijk een openbaring ondergaat,

is er sprake van een kennen van het Lichtende,

een ontvangen van Kracht en een innerlijk weten,

dat de mens voortstuwt tot de uiterste bereiking,

die voor de mens mogelijk is.

12:00 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: openbaring, menselijke bronnen, zelfmisleiding, lichtende kracht |  Facebook |

08-03-16

POLITIEK EN MISLEIDING.

POLITIEK EN MISLEIDING.

politiek, zelfmisleiding, voorstellingen, standpunt, windeieren,

Politiek is zelfmisleiding van de leiders der massa overgedragen op de massa,

waardoor de totale misleiding op een mislukking der politiek uitloopt.

Politiek is een reeks van irreële handelingen,

gebaseerd op juiste voorstellingen,

waarbij de eenzijdigheid van het standpunt een verwerkelijking van het gestelde onmogelijk maakt,

waardoor in feite een windhandel in ideeën ontstaat,

die iedereen windeieren legt,

behalve degenen, die hun bestaan ontlenen aan het leggen van dergelijke windeieren.

Anders gezegd: de enige, die beter wordt van de politiek, is meestal de politicus.

16:03 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: politiek, zelfmisleiding, voorstellingen, standpunt, windeieren |  Facebook |

15-05-10

DE JUNGLE.

DE JUNGLE.

 

De wildernis is wreed. Zij lijkt soms met haar open paden een ogenblik een tuin, het volgend ogenblik een muur van levend groen, waar je niet doorheen kunt komen. Maar overal dreigt het gevaar. Daar op het pad hangt de kleine koraalrode slang aan de takken ze zal zo dadelijk neervallen en je leven bedreigen. Daar, wat een ogenblik een groene vlakte lijkt, is misschien een moeras. En in die ondoordringbare muur verborgen is een geheimzinnig leven, waarvan je niet weet of het je niet zal aanvallen en schaden.

Zo is het ook in de wereld der gevoelens. Datgene wat veilig lijkt, waar we voor een ogenblik zouden willen spelen met onze gedachten en ideeën, daar schuilt vaak de zelfmisleiding die ons dwingt tot steeds groter leugens om het leven nog aanvaardbaar te maken. En daar, waar de ondoordringbare muur schijnt te staan van voor ons niet belangrijke zaken, daar schuilen als wilde dieren onze emoties en onbewuste gevoelens. Wij weten niet wanneer ze vernietigend zullen uitbreken om ons te bedreigen en misschien zelfs te doden. En toch is de jungle vol van leven.

Jungle, een droom van leven en sterven, getekend in duister en licht, getekend in duizenden tinten van groen, waar alles leeft en toch de dood zijn woning heeft.

Jungle, voortdurende misleiding, die slechts de kenner kan begrijpen, dwaaltuin, die vaak sterven doet, waar wij in de gelijkheid van tijd en landschap steeds weer onszelf ontmoeten en treden op de sporen die wij vroeger zijn gegaan, onmachtig om een weg tot verder doel te kiezen. Wrede dwaaltuin, wreed omdat geen wet zich voor ons buigt maar elke wet zichzelf en voor eeuwig zo gesteld doet gelden zonder aarzeling en zonder ook maar een enkele keer genade ons te geven.

Verborgen jungle in het mensenhart, hoe moeilijk is het toch door u een pad te vinden dat leidt ons tot een beter zijn. Hoe is de pijn soms van het niet bereiken groot en zouden we de dood haast willen tarten om slechts te ontsnappen aan een verwarring, die in ons leeft. Maar wie naar beter weten streeft, hij heeft een doel zich reeds in het begin gekozen. En in het wezen is het weten als een lichtend kompas dat de koers u geeft van dag tot dag. Het is of wat in het verleden was in u herleeft en zo hernieuwd u kracht en richting, ja, ook geestelijk voedsel geeft om te bereiken.

Ge zult met zorg uw pad wel moeten gaan. Niets mag verwaarloosd worden, niets voor een korte wijl vergeten. Dan wordt het doel bereikt. Want waar de jungle ophoudt ligt misschien een lichte stad, waarvan kristallen wanden ‘t groen nog licht weer kaatsen en waar in ons de vrede woont.

Wij zijn het, waarin de jungle is bevat. Wij zijn het, die dwalen in de onbegrepen verwarringen om ons eigen wezen. Wij zijn het, die uit onze onvolkomenheden hindernissen bouwen en gevaren. Wij zijn het die - onszelf kennende maar niet achtend dat -, wat in ons leeft ingaan tegen de natuur en tegen de inhoud van het bestaan en zo als slachtoffers vallen van onszelf.

Maar als we in staat zijn de beproevingen van die innerlijke jungle te doorstaan, te doden wat ons bedreigt (jaloezie en nijd, begeerte en angst, de trots, de eerzucht en de luiheid) dan vinden we in onszelf ook de kristallen stad waarin we rusten kunnen, de innerlijke vrede, die het gevolg is van een welvolbracht bestaan, die het loon is voor een streven dat waarheid in het “ik” deed geboren worden.

Gij, mijne vrienden, dwaalt in de jungle. Duizend gevaren, die u belagen, lasten die soms zwaar vallen en uitputting, die u be­dreigt. Maar ge hebt uw doel, ge hebt het innerlijk kompas, dat u zegt waar te gaan. Bekommer u dan niet om de lokkende stemmen die uit de verte klinken. Stoor u niet aan de gevaren die u schijnen te dreigen. Ga verder, bereid tot afweer als het nodig is, maar ga voor alles verder tot uw doel. Een mensenleven of een bestaan in een sfeer heeft alleen zin als we ons doel bereiken. Ons doel te bereiken is de zin van ons leven. Het is de enige verzadiging van de honger, die in ons leeft. Bereiking is het verlangen dat ons voortjaagt, ook al weten wij het niet te omschrijven.

 

 

Informatie aangaande de bronnen van de  teksten kan je vinden op volgende website's: 

 

http://users.skynet.be/rabdomantie.center/

     

http://www.saint-pierre-les-bregines.org/

 

 

 

 http://www.scribd.com/people/view/31429-rober

 

 

06-01-10

DE DREMPEL.

De drempel.

 

Wanneer je opstijgt tot de hoogste grens van eigen wereld en andere werelden wilt binnengaan, dan moet je jezelf erkennen. Dan blijf je aarzelend staan voor de drempel, die het "ik" nu zelve vormt.

Een vage schim in grauw, met dreigingen en met zwart tart je om nu voort te gaan. Het is het "ik", dat tot op heden de vorm was van het bestaan, dat je voor jezelf hebt erkend. De kracht, waartoe je je hebt gewend en die je nu verwinnen moet, of zo je dit niet kunt, waaraan je tijdelijk moet ondergaan.

De drempel, die ons allen steeds in een wereld bant en het onmogelijk maakt om eigen zijn voor hoger zijn — zij het tijdelijk — te ontvlieden, is het "ik"‑besef. Ik wil mijzelve zijn. Ik twijfel aan de waarde, die ik onderga.

Ik wil niet meer erkennen: dit is zo; en ik besta toch werkelijk. Ik heb toch macht en kracht en in mijzelf weet ik misschien: ik heb verkeerd gedaan, maar dat wil ik niet erkennen.

En dat is dan de drempel; het wezen van de angst, de vuurproef die men telkens weer moet ondergaan, wanneer men door de poort wil schrijden.

Soms heet die drempel Dood. En dan moet je verdergaan. Maar zelfs dan zal de wachter nog aan de drempel staan.

En wil je naar de lichte wereld uitgaan, nadat je op aard b.v. eens moest overlijden, dan zul je eerst erkennen: dit is de waarheid van mijzelf, dit vrees ik nu niet meer, voordat je wegen leiden tot licht.

Maar vrees je telkens weer de waarheid, het "ik" wordt op een duisternis, een vlucht voor alle lichte kracht gericht en lijdt.

Zo is het hele leven strijd met het "ik" om de waarheid van het "ik", diep in het "ik" eens te verstaan.

De drempel, waarvan ge spreekt, de drempel die steeds weer breekt de band tussen wereld en wereld, is de waan. De waan van ons wezen. De waan van ons begrip en ons besef. Het beeld, dat wij van onszelf hebben geschapen. Het wapen, dat wij het duister hebben gegeven door in strijd met onszelf een beeld te bouwen en niet naar onszelf te leven.

Maar wilt ge de drempel overschrijden, onthoudt: dat er nooit een grens bestaat, wanneer het "ik" zichzelf aanvaardt, zoals het is en alle waan en zelfmisleiding achterlaat, aanvaardend zelfs gemis voor het licht, dat rijkdom wordt, waar het "ik" in nieuw bestaan en nieuwe wereld ondergaat.

De wereld moet in de tijd die komt een drempel overschrijden. Ook zij zal aan dezelfde kwaal, hetzelfde euvel lijden. Ook hier zal de mensheid moeten erkennen: het is onjuist, zoals ik heb gedacht. En het beeld, dat ik van mijzelf en mijn macht heb gemaakt, het is waan. Want eerst wanneer men eigen fout erkent en eigen waan verwerpt, kan men ook verdergaan.

De drempel is in feite de begrenzing van ons leven, die wij maar al te gaarne aanvaarden, omdat wij onszelf daarin geborgen en zeker voelen. En een ieder, die wil uitgrijpen naar een grotere wereld, naar krachten (zoals de occulte), die in zijn wereld misschien niet worden erkend of nog niet volledig bestaan, zal die drempel moeten overschrijden. Hij zal verder moeten gaan dan zijn eigen normen en eigen wereld het eigenlijk toelaten. Hij zal vorder moeten gaan met zijn denken dan menselijke rede, aanvaardbaar acht, dan geestelijke rede in de wereld heeft uitgedrukt.

Het verdergaan op zichzelf doet ons telkenmale opnieuw de drempel ontmoeten, totdat wij deel na deel van onze zelfmisleiding, van onze begoocheling, van onze waan hebben prijsgegeven en alleen de werkelijkheid van ons wezen blijft, die dan vreemd genoeg het hele Al blijft te omvat.

 

 

 

 

Informatie aangaande de bronnen van de  teksten kan je vinden op volgende website's: 

 

http://users.skynet.be/rabdomantie.center/

     

http://www.saint-pierre-les-bregines.org/

 

 

 

 http://www.scribd.com/people/view/31429-rober