22-09-17

Wees vrij.

Wees vrij.

 

DSCF4175.JPG

 

Wees vrij.

Wees vrij en bemin alle leven,

alle zijn.

Beschouw alles als deel van uzelf

en gelijkwaardig aan uw begrip van uzelf.

Dan eerst zult ge de werkelijke kracht

van deze tijd kennen en ervaren.

Dan eerst zult ge weten hoe klein juist in deze dagen

en in de komende eeuwen de scheiding is

tussen eeuwigheid en

een tijdelijk bestaan van mens en geest.

11:28 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gelijkwaardig, vrij, kracht, beminnen |  Facebook |

13-08-17

Beperking.

Beperking.

 

beperking, vrij, leven,

 

Het hele leven voor ons

is eigenlijk een zoeken naar vrij zijn.

Er is een vrije wil,

maar die vrije wil is sterk afhankelijk van ons inzicht.

Niet het geheel van het menselijk leven is voorbestemd,

maar er zijn toch zoveel dingen

die je beperken en richting geven,

dat je ook niet kunt zeggen

dat je vrij gaat zoals je wilt.

11:33 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: beperking, vrij, leven |  Facebook |

05-01-17

Weest welgemoed.

Weest welgemoed.

 

 welgemoed,vrij,

Weest welgemoed,

want eens zult ge vrij zijn.

 

Weest welgemoed,

want niets kan u kwetsen behalve wat ge zelve zijt.

 

Weest welgemoed,

want niets kan blijvend vergaan

buiten datgene wat nooit waarlijk bestaan heeft.

14:41 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: welgemoed, vrij |  Facebook |

29-04-09

VRIJHEID.

 

VRIJHEID.

Wanneer ben je vrij? Je bent dan vrij als je aan jezelf verantwoording verschuldigd bent en niet aan anderen. Een heel mooie definitie, vind ik zelf. Natuurlijk zijn er ook mensen die het anders bekijken. Zij zeggen U bent pas vrij, als u doet wat ik voor u goed vind. Dat zijn echte democraten.

Ik zou willen zeggen; Vrij zijn begint eigenlijk van binnen. Als je innerlijk weet dat de kracht die in je woont bepalend is voor alles wat goed is en voor alles wat kwaad is, dat het niet de maatschappij is of de redenering van een ander, maar je eigen besef bepalend blijft voor wat je voelt te moeten doen en te moeten laten, dan ben je vrij. Niet omdat de wereld je dat altijd mogelijk zal maken niet omdat je alles kunt doen wat je wilt, maar omdat je elke keuze zelf maakt vanuit jezelf en niet vanuit een ander.

In deze wereld is vrijheid langzaam maar zeker een woord geworden dat niets meer te maken heeft met de werkelijkheid. Men spreekt over vrij, als men b.v. geen zorgen heeft. Maar als je geen zorgen hebt dan ben je gebonden door datgene wat jou je zorgen ontneemt. Je kunt dus niet vrij zijn en gelijktijdig zekerheid of gelijk zorgeloosheid hebben. Vrijheid komt voort uit datgene wat je aanvaardt als consequentie van hetgeen je bent.

De mensen. die daar zo druk over bezig zijn, hebben over het algemeen geen begrip waarover ze spreken. Als wij b.v. zeggen; Wij zijn vrij maar God heeft ons wetten gestelde dan vraag ik mij onmiddellijk af; Ja, als dat zo is, waarom heeft God dan juist een aantal dingen zo leuk gemaakt die volgens anderen door Hem absoluut niet gewild worden? Dan vraag ik mij ook nog af; Waarom heeft God bepaalde dingen zo moeilijk gemaakt als dat juist datgene is wat Hij wil? Dat zijn gewoon vragen, die je je stelt.

Nu denk ik dat de werkelijkheid ongeveer zo in elkaar zit; Wij zijn natuurlijk deel van een geheel. Wij hebben onze achtergronden. Door die achtergronden zijn we heus wel een beetje beperkt en bepaald. Niet omdat de maatschappij ons dan verder kan dwingen (dat kan ze maar heel beperkt doen), maar omdat wij ons vastklampen aan bepaalde denkbeelden, aan visies die door de maatschappij worden verkondigd en wij ons niet afvragen wat voel ik innerlijk dat ik daarmee kan doen?

Het is in deze wereld soms zo, dat vrijheid en vrijen met elkaar worden verward. Nu heb ik niets tegen vrijen. Maar vrijen is heel vaak een vorm van onvrijheid als je het goed bekijkt. Want als je wordt beheerst door je behoefte tot vrijen,, dan ben je slaaf geworden van die behoefte en dus niet meer vrij. Zo gaat het met zovele dingen.

Men spreekt over de vrije wereld. Dan moet u mij eens vertellen welk deel van de wereld nu vrij is. Als je hoort wat er allemaal gebeurt in landen als zelfs de Ver. Staten, het toppunt van vrijheid. Hoe je daar achter je broek kan worden gezeten door zelfs zeer incompetente ambtenaren. Als je je realiseert hoe het hier in België gaat op weer een ander terrein, dan moet je toch wel op een gegeven ogenblik zeggen Die vrijheid is er niet. Achter het IJzeren Gordijn is ze er ook niet.

Achter het IJzeren Gordijn ben je volkomen vrij zolang je doet wat je wordt gezegd dat je moet doen. In bepaalde delen achter het IJzeren Gordijn gaat het nog iets verder daar ben je volkomen vrij zolang je denkt zoals men je zegt te denken en doet zoals men je zegt te doen. Dus daar zit nog iets meer bij. Maar waarom moeten wij die vrijheid dan zoeken?

Vroeger kon je zeerover worden en naar zee gaan. Als je dan succes had, was je een grote held. Zelfs in deze dagen is er nog een rapsodie genoemd naar een bekende Nederlandse zeerover (Piet Hein rapsodie).

In deze wereld is die vrijheid niet meer te vinden. Je kunt nergens naartoe. Overal zijn wetten, regels, beperkingen. Overal zijn banden. Het innerlijke leven is eigenlijk het enige waarin je vrij kunt zijn, mits je niet aan anderen vertelt wat je innerlijk beleeft. Op dat ogenblik wordt je vrijheid ook aangetast. Zo kom ik dan tot het volgende concept in samenhang met alles wat er is bespreken

Vrijheid begint met het besef van je eigen mogelijkheden. Dan moet je niet zeggen Wat zou ik willen zijn, willen doen? Je moet je werkelijk afvragen Wat ben ik feitelijk Hoe gedraag ik mij feitelijk? Wat kan ik feitelijk? Want als je jezelf niet kent, dan leef je in een dromenwereld. Dat kan heel gezellig zijn, maar elke droom heeft de neiging zo nu en dan te ontaarden in een nachtmerrie. Dan gaan je beste bedoelingen door de spoeling heen en er blijft niets meer van over.

Je moet reëel blijven. Wie ben ik? Wat ben ik? Pas als ik weet wat ik ben, kan ik beginnen aan mijn vrijheid te werken. Want die vrijheid is natuurlijk vanuit een vroeger stadium ook beperkt.

U kent het verhaal wel van de incarnaties. Daar hebben we het al eens eerder over gehad. Met al die incarnaties achter elkaar is het begrijpelijk dat je in dit leven bepaalde voorkeuren hebt en dat je a.h.w. een karma hebt gekozen. Maar van karma wil je ook graag af. Karma is ook een band. Je wilt vrij zijn.

Besef, wie je bent, wat je bent, wat je kunt en kies dan met deze wetenschap wat je in de wereld daarvan wilt waarmaken. Maak dat dan ook zo goed mogelijk waar. En als ik iemand een raad mag geven Als je vrij wilt zijn, moet je jezelf vooral niet op de schouder kloppen.

Wat je bent is vanzelfsprekend. Wat je goed doet, is gewoon normaal waarmaken wat je bent. Als je een fout maakt, zit dat er ook in. Daar behoef je je niet druk over te maken. Dat constateer je en je gaat gewoon verder. Als je dan zover komt dat je zegt Dat is nu voor mij ideaal in de wereld, zo zou ik dat willen doen, dat kan ik ook en dat voel, ik ook innerlijk als juist, dan staat nog altijd de hele wereld tegenover je. En dan moet je niet zeggen; Wat kan ik in de wereld waarmaken, maar hoe kan ik mij vanuit mijzelf waarmaken.

Onze vrijheid is, geloof ik, voor een groot gedeelte de vrijheid om onszelf te vormen en onszelf te beseffen. Dan kunnen we dat begrip natuurlijk uitbreiden. U kent al die mooie verhalen wel. Eén zijn in de liefde Gods. Als je ziet wat sommige mensen daarvan maken, dan is dat niet bepaald goddelijk.

Liefde en zo dat zijn dingen die vanzelfsprekend zijne Genegenheden, harmonieën bestaan daar ontkomt niemand aan. Zoals er ook disharmonieën bestaan en ontstaan. Dus laten we ons niet bezighouden met liefde en dergelijke. Dat zijn delen van onszelf. Laat mij me bezighouden met datgene wat ik feitelijk ben en feitelijk kan. Als ik dat doeg zal de wereld mij een antwoord geven. Als ik in dat antwoord harmonie kan vinden, dan wordt mijn vrijheid groter. Voel ik mij door de wereld gefrustreerd, dan wordt mijn vrijheid kleiner, omdat ik mij niet meer bezighoud met wat er in mij leeft en dat vanuit mij moet worden geuit, maar omdat ik mij bezighoud met alles wat de wereld mij aandoet. Ik geef graag toe dat een mensenleven heel kort is. En als je alles bekijkt wat de wereld je aandoet, dan heb je aan één mensenleven niet eens genoeg

Het is wat moeilijk, als je het begrip vrijheid een beetje anders gaat interpreteren. Er zijn mensen die zeggen; Goed, wij moeten vrij zijn om in deze maatschappij naar onze overtuiging te leven. Dat ben ik volledig met hen eens. Maar dan moeten we daaraan toevoegen. Mits ik bereid ben de consequenties daarvan ook te aanvaarden.

Ban de bom, prima. Ik ben het volkonen daarmee eens. Maar onthoud wel, dat dat ook inhoudt dat je de nadelen daarvan, tov eventueel een bezetting door het een of ander land, op de koop toe moet nemen. Je maakt een keuze, maar daar zit altijd veel aan vast.

Als je dan overgaat, dan leef je in een wereld van gedachten, en ben je natuurlijk veel vrijer. Maar je hebt, in die vrijheid steeds te maken met je eigen denkbeelden alleen schep je dan mee je eigen wereld. Als je nog verder gaat, dan blijkt dat de vrijheid eigenlijk afhankelijk is van het erkennen van hetgeen je bent als deel van een geheel. Zolang je dat niet bewust kunt erkennen en beleven, ben je de gevangene van het geheel. Pas als je begrijpt hoe het geheel voor jou noodzakelijk is en jij voor het geheel kun je zeggen; Ik ben vrij. Daarmee zit ik eigenlijk diep in de filosofie.

Alle werkelijkheid bestaat uit de schijn die we ophouden en de feiten die we niet willen aanvaarden. Een beetje raar, maar het is waar. Maar dan geldt ook; wat ik ben, is datgene wat ik voor een ander niet wil weten; Wat ik werkelijk kan, is niet datgene wat ik in mij als mogelijkheid draag, maar dat deel van mij waarvoor ik een erkenning of waardering bij anderen vind of hoop te vinden. Dat zijn heel vreemde zaken.

Als mensen over esoterie praten, dan heb ik wel eens het gevoel dat ze een binnenhuisarchitect zijn die vergeet dat een huis ook nog muren heeft, behalve als er iets is op te hangen. Ik denk dat bij heel veel esoterici dat wel een rol speelt, ze vergeten dat er twee dingen zijn. Het is niet alleen wat in je leeft, maar het is ook datgene wat er buiten je bestaat.

Nu stel ik, dat datgene wat er buiten je bestaat voor jou grotendeels wordt bepaald door datgene wat in je leeft. Ik stel ook, dat er geen absolute vrijheid denkbaar is.

Een vrijheid is altijd voorwaardelijk, omdat niets bestaat zonder zijn tegendeel. U kunt zeggen Ik wil geen belasting betalen. Dat vind ik mooi.

Maar als u minder belasting betaalt, de moet u ook niet verwachten dat u een uitkering krijgt. Dan moet u niet verwachten dat er politie is, dat iemand het vuil bij u komt ophalen of zelfs dat de elektriciteitsvoorziening en het openbaar vervoer de prijzen behouden die binnen redelijke grenzen liggen. Dan kunt u alleen nog maar verwachten dat iedereen van u probeert te halen wat hij kan. Dan gun ik u graag uw vrijheid van belasting, maar klaagt u dan niet als de rest komt.

 

Ik vind, dat wij zelf altijd weer binnen het kader van de maatschappij, van de verplichtingen, van hetgeen wij wel willen en niet willen vrij zullen zijn zolang wij rekening houden met hetgeen wij kunnen en hetgeen voor ons mogelijk is. Dat zijn twee verschillende dingen.

 

Al dat roepen om de vrijheid van volkeren en landen vind ik onzin. Er zijn heel veel landen bevrijd geworden van het koloniaal gezag, maar het gaat ze nog veel slechter dan voordien. Het ligt dus niet aan het koloniale gezag. Het ligt doodgewoon aan de vraag; Wat kan ik zelf doen?

Je kunt de kolonialisten dan verwijten dat zij zo vaak dingen voor de mensen beslissen en hun daardoor de mogelijkheid niet geven om te beseffen wat er feitelijk gaande is. Maar dat vind ik in iedere staat precies gelijk. Dus dat is niet speciaal een koloniale trek.

Ik denk, als je naar binnen kijkt en dan rekening houdt met de wereld dat je dan ergens komt. Iemand zei eens Politici zijn gereïncarneerde indianen die een voortdurende oorlogsdans uitvoeren rond een vredesvuur, terwijl ze de vredespijp aan Maarten geven. Ik kan het daar wel mee eens zijn. Dezelfde man zei; Op vele kansels staan predikers die van de mensen datgene eisen waarvan ze niets weten of datgene waaraan zij zich niet houden. Ik geloof, dat dat ook waar is.

Wij leven in een wereld waarin zoveel illusies worden verkondigd en gepredikt, dat onze innerlijke werkelijkheid daarin verdrinkt zodra wij vergeten wie we zelf zijn. Maar als wij weten wie we zijn, dan vinden wij als vanzelf datgene wat voor ons belangrijk is om te doen datgene waarmee wij iets kunnen bereiken, datgene waardoor en waaruit wij veder kunnen komen. En dan kan er gesproken worden over grootmachten. Ik zeg u;

De enige macht die werkelijk bestaat, woont in u. Maar dan moet u die zelf gebruiken en niet aan anderen delegeren.

De enige ware kracht die altijd aanwezig is en die nooit devalueert, leeft in u. Maar dan moet u zelf die kracht gebruiken. Niet zoals an­deren zeggen dat u het moet doen, maar zoals u die kracht beseffende voelt dat het juist is.

Ten slotte nog dit: Heel veel mensen roepen uit dat het tijd wordt dat iedereen zijn verstand gaat gebruiken. Het is alsof iemand uitroept; dat je in een vergiet ook water kunt koken.

Verstand namelijk is niet alleen maar denkvermogen. Verstand is een inhoud van het denkvermogen die voor medemensen meetbaar is aan al­gemene maatstaven die,zijn vastgesteld door mensen die ook niet beter wisten.

Als u gezond verstand gebruikt en verder niet, dan gaat u op een zeer gezonde wijze de vernieling in. Maar, als u uw gevoelens gebruikt als aanleiding om uw verstand mogelijkheden te laten formuleren dan heeft u datgene gevonden waarmee u werkelijk iets kunt bereiken

Al deze vernieuwingen van grootmachten en staten hebben geen enkele betekenis op aarde en voeren toch weer tot vernietiging tenzij de mensen in zichzelf gebruik gaan maken van datgene wat in hen leeft, gebruikmaken van de kracht die in hen berust. Daarmee bedoel ik even goed de gedachtekracht als elke andere mogelijkheid,waarover zij beschikken.

Dan roep ik uit; De vrijheid is mogelijk. De vrijheid is nabij. Maar ze is pas beleefbaar en hanteerbaar, indien je haar erkent voor wat ze is. Vrijheid is datgene kunnen en mogen zijn wat je bent en innerlijk weet te kunnen. Mag ik het daarbij laten?

 

 


 

Informatie aangaande de bronnen van de  teksten kan je vinden op volgende website's: 

 

http://users.skynet.be/rabdomantie.center/

     

http://www.saint-pierre-les-bregines.org/

 

 

 

 http://www.scribd.com/people/view/31429-rober

 

 

23-07-08

GELUK.

 

GELUK.

 

trefles%20(6)

Wat is geluk anders dan de vreugde dat je bestaat. Geluk, gebonden aan de dingen misschien, maar in wezen toch de aanvaarding van jezelf en van je leven.

Waar geluk is de harmonie met alle dingen die je voor een ogenblik zo intens doormaakt dat je niet anders meer kunt dan lachend en vol blijheid de wereld rond je beschouwen. In deze zin is geluk ons aller bestemming, ons aller doel.

 

Wij leven niet om te lijden. Wij leven om gelukkig te zijn. Maar dan niet gelukkig door verwerving, maar door bestaansaanvaarding.

 

Wij leven om vrij te zijn, niet van alle banden, maar vrij van al wat onze innerlijke waarde zou kunnen beroeren en verstoren. Ons geluk is onze innerlijke ervaring van eenheid. Soms gericht op een kleinigheid, maar altijd bedoeld voor het al‑zijnde.

 

Wanneer wij het al‑zijnde kunnen aanvaarden en beleven als een deel van onszelf, dan kunnen. wij onszelf waarlijk gelukkig prijzen.

 

 

 

 

Informatie aangaande de bronnen van de  teksten kan je vinden op volgende website's: 

 

http://users.skynet.be/rabdomantie.center/

     

http://www.saint-pierre-les-bregines.org/

 

 

 

 http://www.scribd.com/people/view/31429-rober