03-02-18

Toekomst bekijken.

Toekomst bekijken.

Toekomst, voorspellen,

Wie bezig is te trachten uit de toekomst te lezen

wat hij in de krant van morgen kan vinden,

is in mijn ogen alleen maar een dwaas die veel kracht,

veel gaven en mogelijkheden verspilt.

Als je dat doet om jezelf te bewijzen dat het mogelijk is,

best, maar blijf het niet doen.

De krant komt ten slotte voordeliger

dan de voortdurende inspanning en concentratie

om te weten wat er morgen zal gebeuren.

Dit geldt voor alle dingen.

12:50 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: toekomst, voorspellen |  Facebook |

12-10-16

OORDELEN (visies door de eeuwen heen) 1.

OORDELEN (visies door de eeuwen heen) 1.

oordeel, rechten, toekomst, ingewijde, waarheid,

 

"De levende mens denkt het leven beperkt te zien.

 

Hij spreekt over zijn rechten,

over zijn oordeel,

over zijn toekomst.

 

Doch deze dingen zijn niet,

en de ingewijde overziet alle leven,

kent alle rechters en weet,

dat het oordeel slechts de Waarheid is.”

20:38 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oordeel, rechten, toekomst, ingewijde, waarheid |  Facebook |

08-06-16

NU.

 NU.

 

nu, verleden, heden, toekomst,bewustwordeing,beleving,nu, verleden, heden, toekomst,bewustwordeing,beleving,nu, verleden, heden, toekomst,bewustwordeing,beleving,

 

 

Als ik zeg "nu", dan is het ogenblik alweer voorbij. Nu is het enige moment dat nooit te juister tijd als zodanig kan worden aangeduid, Want elk moment dat wij beseffen is een knooppunt tussen verleden en toekomst. Er is altijd een verbinding tussen wat wij geweest zijn en wat we gaan worden. En daardoor is het heel erg moeilijk om het begrip "nu" uit te drukken op het ogenblik dat je dit werkelijk zou willen doen. Maar we kunnen dat in meer abstracte zin natuurlijk wel doen. Dan zeggen wij Nu is het ogenblik, waarop wij een besef van toestand en bestaan hebben bereikt en waarin wij dit besef tot uiting brengen op onverschillig welke wijze. Dat is altijd het heden, het moment na.

De situatie is daarbij ongeveer als volgt:

In het verleden hebben zich vele handelingen, denkwijzen, vergissingen, ontdekkingen samengevoegd tot datgene wat je bent. Op het ogenblik, dat je terugschouwt of met gebruik van dat verleden probeert een toekomst te definiëren, of dit nu in kleine dingen is, het regent nu nog niet bv. of: nu kunnen wij beginnen aan een alternatieve wereld, drukken wij daarmee uit: het verleden heeft ons gebracht tot een ervaring of een conclusie. Door deze uit te drukken delen wij dat wat wij in het verleden hebben geleerd ‑op dit terrein althans ‑ met anderen.

Ook is nu een moment, dat alleen is vast te stellen in een contact met een ander. Voor jezelf heb je geen exact begrip, zodat je niet kunt zeggen, Dit is het ogenblik, dat ik ga handelen, dat ik besef. In jezelf is er een voortdurende samenvloeiing van alle dingen. En het is soms zelfs erg moeilijk te zeggen: In de tijd sta ik op dit punt, dat is nog toekomst en dit is alweer verleden. Het loopt door elkaar. Het is altijd weer een besef van: dit is op dit moment mijn. kosmos, mijn wereld. maar als je nu met een ander contact hebt, dan is er sprake van een tweeledig besef. In dat contact namelijk is een gemeenschappelijke tijdsdefinitie nodig; een onderbreking van het eigen besef voor een communicatie met of een erkenning van een ander, Op het ogenblik dat dit geschiedt, zullen wij de term "nu" kunnen gebruiken als aanduiding van dit moment. Maar zeg ik, Nu gaan wij spreken, dan doe ik dit, terwijl ik reeds spreek, Ik kan dus hoogstens aanduiden wat ik wil gaan zeggen, waarbij "nu" mijn conclusie t.a.v. een toekomst geeft. Ik kan zeggen: Nu hebben wij toch genoeg gesproken, dan is het ook een conclusie t.a.v. het verleden; het heeft geen betrekking op het ogenblik zelf.

Het zal u dus duidelijk zijn, dat dit woord over het algemeen verkeerd wordt gebruikt. Het is dan ook in de menselijke taal eerder het aanduiden van het dringend zijn, actueel zijn.

Wie voor zichzelf innerlijk contact krijgt met de kosmos, kan dat woord niet eens gebruiken in actuele zin, want hij kan de dringendheid daarvan niet uitdrukken; hij kan de totaliteit ervan niet omschrijven. Het enige dat hij kan doen is zeggen: Nu weet ik (daarbij dus een toestand van zichzelf aanduidend zonder meer) wat een bepaalde harmonie inhoudt.

Degenen onder u die zo even hebben gelachen toen ik zinspeelde op de Franse betekenis van dit woord (dat overigens wel iets anders wordt geschreven), zullen misschien niet begrijpen, dat ergens deze betekenis toch ook aanwezig is; namelijk het naakte ogenblik. Nu is één ogenblik, dat ontdaan is van alle associaties, dat beperkt wordt tot een constatering van datgene wat op dit moment als actualiteit voor mij bestaat of beleefbaar is. Het gaat uit van wat ik nu aan mogelijkheden bezit. En daarmee hebben we dus een groot gedeelte van ons verleden en onze toekomst eigenlijk ook weer opzij gezet. Zij hebben bijgedragen tot het resultaat dat wordt geformuleerd, maar ze zijn vergeten. En daarom zou ik aan het einde van deze beschouwing een raad willen geven: Er is altijd weer een ogenblik dat je zegt: Ja, nu. Als je dat weet, dan moetje niet nadenken over gisteren of over morgen. Op het ogenblik, dat de constatering er is, dien je erop te reageren. Hoe je reageert, dat zal worden bepaald door al wat je aan inhoud hebt opge­daan in het verleden en waarschijnlijk ook door datgene wat je in jezelf als beperktheid of bepaaldheid voor een overzienbare toekomst hebt ge­vormd. Maar je dient onmiddellijk te reageren.

Wie werkelijk wil leven, die zal steeds weer een ogenblik vinden dat hij opeens moet reageren. Niet van tevoren, niet later. Dit is het ogenblik om te reageren. De reactie die dan komt, is altijd in de bewustwording ook de juiste. Ze heeft betekenis. Ze brengt vernieuwingen tot stand. Ze geeft nieuwe inzichten weer. Ze sluit misschien oude perioden af. Maar als je zegt; ''Nu zal ik moeten " iets wat ontzettend veel wordt gezegd, dan ga je uit van een continueren van een verleden, dat krachtens het besef dat je uitdrukt niet meer aanvaardbaar is. Op het ogenblik, dat je dit duldt, schep je voor jezelf een grote vertraging in bewustwording, een beperking, van harmonische mogelijkheden en in vele gevallen bovendien een afwijking van de voor jou optimale reeks belevingen, die voor een geestelijke bewustzijn waardevol en zelfs noodzakelijk kan zijn.

11:47 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nu, verleden, heden, toekomst, bewustwordeing, beleving |  Facebook |

05-01-16

GELUKKIG ZIJN.

GELUKKIG ZIJN.

GELUK,verleden, heden, toekomst, vrede,

Wanneer ge gelukkig wilt zijn,

dan moet ge niet beginnen te zeggen: "Dit is het geluk."

Geluk is niet datgene, wat ik verwerf, wat ik bezit,

maar het is slechts datgene, wat in mij bestaat.

Wie het geluk zoekt uit het verleden, wordt ongelukkig.

Wie het geluk zoekt in de toekomst, is ongelukkig.

Doch wie noch het verleden noch de toekomst zoekt,

maar in het heden vrede heeft en de vreugde van alle din­gen erkent,

is gelukkig."

13:04 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: geluk, verleden, heden, toekomst, vrede |  Facebook |

20-12-15

TOEKOMST ?

Toekomst?

leven, heden, toekomst,

“Als je zoekt naar de toekomst moet je leven in het heden."

12:30 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leven, heden, toekomst |  Facebook |

13-06-15

Visioenen van de toekomst.

 

visioenen, toekomst, heden, leven, Nostradamus,

 

 

"De visioenen van de toekomst hebben alleen betekenis voor hen,

die proberen te blijven leven in het heden.”

 

Nostradamus.

12:37 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: visioenen, toekomst, heden, leven, nostradamus |  Facebook |

02-09-09

WAT is BELANGRIJK?

WAT is BELANGRIJK?

 

Ik ben belangrijk voor mijzelf. Want als ik mij als onbelangrijk zie, wordt heel het leven en al wat ik ben en beteken nutteloos voor mij.

Ik ben belangrijk; niet omdat ik een belangrijke rol speel in de schepping of in het bestaan, maar omdat het bestaan voor mij alleen vanuit mijzelf en door mijzelf kenbaar is.

Wat is belangrijk in de wereld? Wat er gebeurt? Het gebeuren wijzigt zich voortdurend. Het gebeuren op zichzelf kan nooit belangrijk zijn. Maar de wijze, waarop ik mijn begrip van bestaan, van menswaardigheid, van mens‑ zijn, ja, misschien van geestelijk verbonden zijn met krachten tot uiting breng, is zeer belangrijk. Want deze ervaring bepaalt immers voor mij de betekenis van alle feiten en mijn mogelijkheid voor de toekomst.

Wat is belangrijk? Zijn zedenwetten belangrijk? Ach, ze wijzigen zich zo vaak. Die wetten veranderen van tijd tot tijd, van volk tot volk. Zij kunnen niet belangrijk zijn. Maar voor mijzelf is moraal, zedelijkheid, de uitdrukking van mijn mens‑zijn. En het gevoel dat ik door te leven zoals ik leef, te handelen zoals ik handel waarlijk een waardig mens ben, dat is zeer belangrijk.

Is geloof belangrijk? Door te geloven of niet te geloven verander ik niets aan de feiten. Als er geen God is, komt er geen, al geloof ik er duizendmaal aan. Als er wel een God is en ik zeg dat er geen bestaat, dan maakt dit voor de werkelijkheid toch geen verschil. Mijn geloof is niet belangrijk. Belangrijk is mijn geloof voor mijzelf, omdat ik daarmee de hiaten in mij kan aanvullen. Het feit, dat ik door mijn geloof vollediger kan leven dan zonder dat, is van belang; verder niets.

We kunnen zeggen, dat niets belangrijk is in de ogen van God, behalve de totaliteit van het bestaan. Maar welke mens kan op een dergelijke wijze zien, leven en ervaren? Welke geest kan dit? Er is er geen. Voor ons is belangrijk, dat wij ons voortdurend. waardig en zo juist mogelijk beleven.

De totaliteit van de schepping is voor ons slechts belangrijk als het toneel, waarop wij staan en waar wij onze rol vervullen. Belangrijk voor ons wezen is echter, dat wij de rol, die ons is ingeschapen, datgene wat wij misschien zonder te weten erkennen als juist of goed of noodzakelijk, waarmaken.

Belangrijk is kortom, dat wij beantwoorden aan datgene, wat wij voelen als ons leven, ons deel in de totaliteit, ons bestaan in de eindigheid en oneindigheid gelijktijdig. Dit is het enige belang. Want waarlijk, zo het bewustzijn wordt uitgeblust en het "ik" niet meer bestaat, is er geen Al. En is geen God meer en geen ster. Er is geen duister en geen licht. Er is niets. Maar zolang het "ik" bestaat, bestaat voor het "ik" al wat het zelf erkent. En zo het zijn weg volgt in die erkenning, maakt het zichzelf waar in al het erkende.

De belangrijkheid ligt niet in het feit, dat je leeft, maar dat je weet te leven volgens wat je bent.

-----------------------------------------------

 

 

Informatie aangaande de bronnen van de  teksten kan je vinden op volgende website's: 

 

http://users.skynet.be/rabdomantie.center/

     

http://www.saint-pierre-les-bregines.org/

 

 

 

 http://www.scribd.com/people/view/31429-rober

 

 

 

 

19-08-09

VOORGEVOELENS.

VOORGEVOELENS.

 

Ik voel, en weet nog niet waarom dat nu gebeurt en ik weet niet wat. Een ogenblik ben ik de toekomst ingetreden, maar heb vergeten wat ik zag. En nu vermag ik niet op andere wijze dan door aan te voelen wat komt, mijzelf te omschrijven. Daarom zullen de gebeurtenissen, die ik verwacht, vaag blijven en niet worden tot de werkelijkheid waarin ik besta, omdat ik mijn dromen niet kon vertalen.

Mensenzielen dwalen door de tijd. Mensenzielen spelen met momenten. Ze lezen gisteren en morgen af en tonen die vandaag, maar weten niet meer wat werd beleefd en gezien. En vaag voorvoelen zij wat komen moet en toch niet komt, wat is geweest en eigenlijk niet meer bestaat, of wat eerst eeuwen later werkelijkheid wordt.

Het "ik", dat deze dingen ondergaat in voorgevoelens zeer gekweld, meent steeds: nu komt het ogenblik dat het gevreesde, het vreugdig ook verwachte eindelijk zal aanbreken.

Slechts wie in zich onthouden kan, wat de kracht, die het voorgevoel hem deed ontstaan, die ‑ al is het maar met een enkel woord de, boodschap geven kan, de naam desnoods, verborgen in het voorgevoel, de werkelijkheid die in hel dagbesef allang weer werd vergeten ‑ kan méér dan slechts voorvoelen. Hij kan tevoren weten, al kent hij ook niet alles en weet hij niet wat werkelijk al geschiedt. Maar met het deel reeds dat hij kent, ontwijkt hij vaak de schijnbaar onvermijdelijke noodzaak van morgen en bereikt zo iets wat deel is van der mensen werkelijkheid, bewust bepalend je eigen zijn door allen tijde, niet meer aan tijd gebonden.

Het bepalen van je eigen lot. Niet door het gebod en door alle zonden, die wreken zich in karma's spel. Niet door een hemel of een hel, maar slechts door het besef: in al wat is heb ik mijn plaats. En vaag voorvoelend dit op elk moment, maak ik tot waarheid wat mijn ware "ik" in eeuwigheid omtrent mijzelf voor eeuwig heeft erkend.

Wie de spanningen van vandaag kent, weet dat ze eens tot ontlading zullen komen. Maar hij weet niet waar of hoe. Wie daaraan een denkbeeld verbindt, zonder daarvoor enige werkelijke reden te hebben, maakt zichzelf tot slachtoffer van hetgeen hij voorvoelt.

Beschouw uw voorgevoelens als een waarschuwing dat iets mogelijk is. Maar eerst indien u een zeer definitief beeld heeft, kunt u er werkelijk rekening mee houden.

Daarom hoop ik maar voor u, dat u niet te veel voorgevoelens heeft. Want hoe meer u voorvoelt zonder te preciseren, des te meer u lijdt onder de spanningen, die u onnodig bij uzelf opwekt. Immers, als u iets voorvoelt, verbindt u daaraan onmiddellijk uw diepste angsten of uw hoogste verwachtingen; en dat wat u voorvoelt is ‑ zoals uw gehele leven ‑eigenlijk voor u een middelmatigheid.

 

----------------------------------------------------------------

 

Informatie aangaande de bronnen van de  teksten kan je vinden op volgende website's: 

 

http://users.skynet.be/rabdomantie.center/

     

http://www.saint-pierre-les-bregines.org/

 

 

 

 http://www.scribd.com/people/view/31429-rober

 

03-07-09

HERINNERING.

HERINNERING.

 

In mijn herinnering rijst alles op ineen klassieke schoonheid van voorbije tijd.

De tijd heeft al het vuil weggewassen uit het verleden en heeft zowel de bitterheid als de vreugde doen treden buiten het kader van beleven in een eigen tijd.

Ik droom in mijn herinnering en bouw uit beelden, die nooit werkelijk bestonden, mijn beeld van eeuwigheid en van toekomstig zijn.

En toch, al wat ik ben geweest, heeft mij, gevormd.

En wat ik mij herinner van dat wat is geweest, geeft mij het bewustzijn van de krachten, die mijn wezen rich­ten en sturen in het bestaan.

Herinnering geeft aan waarom "ik ben wat ik niet ben.

En als ik mij­zelf erken in werkelijkheid, het is de herinnering die tot het erkennen mij geleidt en voortdrijft tot besef van dingen, die verder gaan dan.mijn eigen "ik".

Uit herinneringen is het heden opgebouwd en toch bevat het meer, want de herinnering is onvolledig.

Het is wat belangrijk is voor mij.

Het is mijn droom misschien omtrent wat vroegere tijd gegeven zou hebben.

Het is mijn fantasie over wat nooit werkelijk bestond.

En toch is het ge­lijktijdig datgene waardoor ik krachten vind, waaruit ik leef, waaruit ik verderga.

De herinnering is het die bepaalt hoe ik zal reageren, ook al is herinnering zelf maar zelden echt.

Daarom is het goed, als je je niet teveel herinnert.

Er komt een ogenblik, dat men rustend aan het ravijn der tijd onder de boom van eeuwigheid de herinnering hervindt van al wat men is geweest.

Er komt een ogenblik, dat alle incarnaties zich aaneenreien tot een heel bestaan, waarin je dan weerspiegeld.ziet, hoe je geworden bent.

Maar als je leven moet en strevenmoet, dan is er veel daarvan overbodig,ja, ge­vaarlijk.

Of dat wie zich naar het verleden wendt, vaak vergeet te leven in de tijd.

Laat uw herinnering zijn een bron voor ervaringen van het heden.

Maar niet een voortdurende bron van spijt, waardoor ge het heden wilt ver­treden en ontkennen wilt zelfs wat gijzelve zijt.

 

-------------------------------------------------------------------

 

Informatie aangaande de bronnen van de  teksten kan je vinden op volgende website's: 

 

http://users.skynet.be/rabdomantie.center/

     

http://www.saint-pierre-les-bregines.org/

 

 

 

 http://www.scribd.com/people/view/31429-rober

 

 

07-06-09

VERRASSING.

VERRASSING.

 

Het onverwachte.

Datgene wat gebeurt voordat ik eigenlijk besef dat het gebeurt. Zo zien we een verrassing, maar is dat wel waar?

Is een verrassing niet iets wat we eigenlijk steeds voelen aankomen?

Hebben we niet steeds weer het gevoel nu gaat er iets gebeuren of nu moet er iets gebeuren?

Er is geen sprake van de feitelijke verrassing van het opeens en plotselinge ontstaan van iets geheel onverwachts.

Maar we hebben het voor onszelf niet willen weten.

We hebben het altijd in een hoekje weggeduwd.

Want we zijn verbonden met de totaliteit van de kosmos en uit het geheel van die kosmos voelen we voortdurend aan wat de werkelijkheid is.

En als we het voor onszelf niet willen toegeven, nu ja, dan komt dat misschien naar buiten in vreemde dromen of wonderlijke beelden.

Maar eigenlijk weten we ook als we niet de exacte vorm kennen.

De verrassing ligt meer in de uiterlijkheid dan in het feit van de verrassing.

En zo we dit beseffen, zullen we ook minder snel verrast zijn in het leven door wat er gebeurt.

Want al kennen we de vorm niet, die het gebeuren zal aannemen, we weten dat het op komst is.

We weten dat het zich voltrekt.

We weten dat het voorbij gaat.

En hiermee moeten we ons vooral bezighouden.

Dan zullen we nooit wezenlijk verrast zijn.

Als anderen ons door een vriendelijkheid verrassen, dan zullen we heel vaak weten wat er gaat komen.

Maar dan zullen we toch zeggen dat we het niet hebben geweten.

Want de kunst van de verrassing is vooral je te laten verrassen, zelfs als je alles al weet.

Ik geloof, dat dit ook voor het leven geldt.

Wanneer je alles weet omtrent je leven en je toekomst, is het leven zelf niet erg interessant meer.

Toch voel je heus wel waar het naar toe gaat.

Geef jezelf dan gewoon de kans om verrast te worden.

Probeer niet alles te weten.

Probeer niet alles vast te leggen.

Laat het een beetje over je heen komen, al is het alleen maar om spontaan te kunnen reageren in het leven en niet voortdurend jezelf te bedriegen door te doen alsof het onverwachte geschiedt, terwijl je eigenlijk allang bezig bent om het te verwachten.

 

 

 ----------------------------------------------------------------------

 

Informatie aangaande de bronnen van de  teksten kan je vinden op volgende website's: 

 

http://users.skynet.be/rabdomantie.center/

     

http://www.saint-pierre-les-bregines.org/

 

 

 

 http://www.scribd.com/people/view/31429-rober