11-08-17

Innerlijke vrede.

Innerlijke vrede.

 

Innerlijke vrede, dromen,idealen,

 

Mensen dromen van idealen:

de mooiste rozen,

de mooiste chrysanten,

maar je mag er met je vingers niet aankomen.

Als je zegt:

wat kan het me schelen,

ik kijk gewoon naar wat er is,

dan geniet je van de kleine dingen

van het leven.

En juist die dingen vormen de basis

van de innerlijke vrede,

dat gelukkig aanvaarden

zonder verder veel te willen.

Hoe meer je wilt

hoe minder vrede je kent.

11:56 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: innerlijke vrede, dromen, idealen |  Facebook |

24-04-16

INNERLIJKE VREDE MET DE WERELD.

INNERLIJKE VREDE MET DE WERELD.

innerlijke vrede, harmonie, disharmonie, kracht, wereld, ego,

“Indien gij innerlijk geen vrede kunt hebben met de wereld,

vraag u af: wat ben ik?

Vraag u af: welke kracht berust erin mij?

En zeg tot uzelf: deze kracht voeg ik bij het disharmonische,

opdat het de harmonie moge benaderen.

Want in ons streven naar eenheid en begrip scheppen wij eenheid en begrip.

Maar in ons streven naar eenvormigheid en aanvaarding van één begrip vervreemden wij het ego,

maken wij ons los van de eeuwige Kracht waarmee wij verbonden zijn en vergeten wij de werkelijkheid waarin wij leven.”

12:47 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: innerlijke vrede, harmonie, disharmonie, kracht, wereld, ego |  Facebook |

15-09-15

INNERLIJKE VREDE.

INNERLIJKE VREDE.

INNERLIJKE VREDE,harmonie, chakra,

Vrede is meer dan rust, want vrede kan wel degelijk een actie zijn. Het is een ontwikkeling, waarin de harmonie niet wordt verstoord. Vrede is een toestand, die in zich het harmonisch zijn omsluit.

Een innerlijke vrede betekent precies hetzelfde. Het betekent, dat ik in mij niet tegen mijzelf verdeeld ben. Dat ik mij geen vragen stel ten aanzien van wat ik anders had moeten zijn of had moeten doen, maar dat ik leef met de dingen, die ik ben in een wereld, waarin ik op dit moment besta en dat ik in zekere zin vrede daarmee heb. Niet dat ik geen veran­dering daarin zal nastreven, maar ik voel mij niet achtervolgd door een verleden of door daden die gesteld zijn. Ik word niet voortdurend over­rompeld door de behoefte, op dit moment meer te bereiken of meer te zijn dan mij mogelijk is. Innerlijke vrede is eigenlijk zo eenvoudig weg harmo­nisch zijn.

Een mens die de innerlijke vrede kent, groeit geestelijk en naar buiten toe ook materieel in vele gevallen in de richting van beter begrip voor de wereld, grotere eenheid met de wereld, zuiverder contac­ten met de geest en zelfs met zijn innerlijk. Maar die groei gaat niet met schokken. Het is geen plotselinge en onverwachte inwijding. Het is eenvoudig een langzaam openbloeien als van een roos, die als de zon eenmaal komt in zich de behoefte gevoelt de blaadjes te spreiden en daarmee haar mogelijkheid voor nieuw leven en nieuw zijn te ontplooien. En als u daarmee rekening houdt, dan kunnen wij zeggen:

Innerlijke vrede is voor ons de toestand, waarin wij ons geleidelijk en haast ongemerkt ontplooien in een voortdurend gevoel van intens be­staan en erkennen, zonder dat wij in strijd komen met onszelf of onze we­reld.

Waarlijk gelukkig is de mens, die deze vorm van vrede vindt, want zijn wezen zal zich ontplooien, zijn chakra ‘s zullen zich openplooien en hij zal verbonden zijn met steeds meer krachten en mogelijkheden in het totale Al, terwijl hij gelijktijdig meer en intenser zichzelf wordt in de wereld, waarin hij nu nog voornamelijk bestaat.

11:02 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: innerlijke vrede, harmonie, chakra |  Facebook |

19-05-15

TEVREDENHEID.

tevredenheid, het graf, de dood, geest, wensen, dromen, begerenswaard, innerlijke vrede, verlangens,Tevredenheid.

Tevredenheid, zo sprak de meid,

bezit een mens pas in het graf.

Hij is van alles af,

vraagt niet wie hem iets gaf

en wie hem iets onthield.

Hij ligt, hij rot en weet van niets.

En zo een ieder die het ziet,

aanschouwend wat in hem bestaat,

zichzelf even gadeslaat,

zo zegt hij en niet zonder reden,

de mens die dood is, is tevreden.

 

Maar werkelijke tevredenheid ontstaat eigenlijk niet door de dood. Ik ken veel geesten aan onze kant, die ook nog niet tevreden zijn.

Tevredenheid is aanvaarding. Dat klinkt heel vreemd. Vele mensen denken tevreden zijn, is niets wensen. Maar dat is dwaas. Tevredenheid is aanvaarden wat bestaat en daarmee gelukkig zijn, dus er vrede mee hebben. En dan mag je dromen van wat je verder nog wilt. Je mag pro­beren het waar te maken, als je het maar niet als een recht beschouwt dat wat je droomt waar zal worden, want daarin zit het haakje.

Innerlijke vrede vinden wij, indien we uitgaan van wat we zijn, van de wereld waarin wij bestaan en van de mogelijkheden die wij hebben. Zodra wij deze vrede vinden, wordt ze een hechte basis van waaruit wij verder kunnen leven en waardoor wij steeds weer in staat zullen zijn iets te bereiken wat ons begerenswaard lijkt. En dan zullen wij ook moe­ten aanvaarden dat het er is.

Wie aanvaardt wat hij is en wat het leven is, is tevreden. Niet omdat hij geen verlangens meer heeft, maar omdat hij beseft dat ook het heden goed is.

15-03-15

DE WERELVREDE.

 

DE WERELVREDE.

DE WERELVREDE,solidariteit,heerschappij,innerlijke vrede,mentale geweld,herontdekking,

 

Het woord "wereldvrede" op zichzelf geeft twee met elkaar strijdige waarden aan. Vrede is een toestand van rust. Een wereld, die werkelijk tot rust komt en waarin werkelijke vrede heerst, is een wereld, die geen ontwikkelingsmogelijkheden meer kent. Want, zeker vanuit de geest gezien, is het conflict belangrijk. Misschien zou wereldvrede in zoverre bereikbaar zijn, dat de conflicten niet meer massaal worden uitgedragen, maar dat zij steeds van persoon tot persoon worden uitgevochten. Maar verder komt men niet. Want ware vrede is opgaan in het geheel. Opgaan in het geheel betekent in deze wereld jezelf verliezen aan de enkeling, die niet in het geheel wil opgaan. Begrippen als "solidariteit" zijn schijnbaar in het voordeel van de vrede. In de praktijk echter brengen zij u ertoe om solidair zijnde met het geheel u te onderwerpen aan enkelingen, die in wezen alle solidariteit verwerpen, maar het begrip solidariteit gebruiken om een heerschappij uit te oefenen.

 

Neen, wereldvrede is bijna onbereikbaar. En zou zij bestaan, dan zou de wereld geestelijk maar weinig betekenis meer hebben. En ook de mensheid zelve zou weinig mogelijkheid meer hebben tot vooruitgang.

 

Toch is de mensheid ‑ in de veelvuldigheid waarin zij op dit moment zichzelf manifesteert ‑ genoopt, sneller verder te gaan, opdat niet een voortdurende gelijktijdigheid van incarnaties het stoffelijk leven op den duur onmogelijk maakt. Daarom is wereldvrede gevaarlijk!

 

Wat je moet zoeken is een strijd. Maar je zou deze strijd moeten zoeken op een terrein, waarop het de mens mogelijk is om te strijden, zonder daaraan zijn persoonlijkheid en zijn innerlijke vrede op te offeren. Deze strijd zou mijns inziens moeten zijn het bereiken van een persoonlijke vrijheid, het bereiken van een voldoen aan persoonlijke begrippen van verantwoordelijkheid en zo het vormen van een voortdurende strijd vanuit jezelf om het goede waar te maken, waarbij de anderen die iets anders als goed hebben uitverkoren zonder mankeren als tegenstanders optreden.

 

Dan zal het geweld op de wereld afnemen en zal daarvoor in de plaats komen een andere vorm van geweld: het geestelijke, het mentale geweld en ‑ naar ik meen ‑ ook het economisch geweld. Deze strijd kan de mens ertoe brengen zichzelf voortdurend te herzien, zichzelf voortdurend te herontdekken. Deze herontdekkingen en herzieningen geven hem toegang tot de werkelijke wereld (die van de geest en tot de vrede, die daarin ‑ in tegenstelling met de stoffelijke wereld ‑ bereikbaar is).

 

Dus, indien u zegt "wereldvrede", bedoelt u in wezen een vrede, die in de mensenwereld niet bereikbaar is, maar die een geestelijke waarheid kan worden voor hen, die ‑ strijdend voor hun eigen waarheid, zonder op anderen dwang uit te oefenen ‑ zich voortdurend meten met de denkbeelden, de krachten en mogelijkheden van anderen.

 

26-02-15

GRILLEN.

GRILLEN.

grillen,intuïtie,elementen,nieuwe weg,innerlijke vrede,onstoffelijk bestaan,geluk,

Wat is een gril? Het is een plotselinge verandering, een plotselinge daadstelling, waarvan je eigenlijk zelf niet weet waar het vandaan komt. Het is een mengsel van intuïtie en willekeur, waaraan menigeen wordt onderworpen.

Maar grilligheid, veranderlijkheid, dus een zekere onbetrouwbaarheid kun je aan alle elementen in deze wereld toekennen. En als wij onszelf, bezien en eerlijk zijn, zo zijn wij vaak veel grilliger zelfs dan de maanden maart en april, zelfs dan al die mensen, die wij rond ons zien.

De gril heeft wel degelijk een achtergrond. Zij komt voort uit datgene, wat je bent en wat je leeft. Maar zij komt ook voort uit je inzichten, je waarderingen, de gradering van belangrijkheid, die je in jezelf vindt. Vele schijnbare grillen blijken eigenlijk een poging te zijn tot oriëntatie van het "ik"; een nieuwe oriëntatie vaak in de wereld.

In vele gevallen is de gril ook een poging af te rekenen met bestaande omstandigheden, waarin je je om de een of andere reden niet prettig kunt vinden.

Elke mens streeft naar geluk. Maar geluk kun je pas vinden, als je eerst jezelf volledig kunt aanvaarden. Waar die zelfaanvaarding ontbreekt, krijgen we te maken met het grillige gedrag van onze medemensen. Daar zijn wij zelf ook grillig. Daar laten we ons leiden door plotselinge ingevingen, omdat we geen innerlijke gerichtheid bezitten. Maar laten we ons niet vergissen: er komt een ogenblik, dat we innerlijk een nieuw doel zien of een nieuwe weg, dat wij mensen volgen; en dan beschouwt de buitenwereld dat als een gril. Maar dat is voor ons noodzakelijk, want wij zoeken in onszelf het geluk. Maar we zoeken meer dan het geluk alleen, we zoeken een geluk, dat blijvend is, dat niet kan worden teniet gedaan door veranderingen in de wereld, door de dood of een verandering van sfeer. Wij zoeken een innerlijke eenheid, die zo wordt uitgedrukt in ons leven, in ons streven en werken, dat wij daarmee tevreden kunnen zijn.

Dit is een tijd; waarin schijnbaar de wereld nogal grillig regeert, waarin de grilligheden van menselijke reacties je vol verbazing je doen afvragen, of deze mensen dan nog werkelijk menselijk denken? Wie echter verder kijkt en ziet dat een nieuwe weg wordt ingeslagen, dat men probeert reeds nu zich aan te passen aan noodzaken en mogelijkheden van de toekomst, dat men reeds nu probeert voor zichzelf de innerlijke vrede te vinden die zo dadelijk onontbeerlijk is, die begrijpt dat in de grilligheden, deze tijd de mensheid worstelt om haar behoud, haar geluk en vooral om haar verbondenheid met het onstoffelijke bestaan, waarvan zij voelt toch ergens deel te zijn.

15-05-10

DE JUNGLE.

DE JUNGLE.

 

De wildernis is wreed. Zij lijkt soms met haar open paden een ogenblik een tuin, het volgend ogenblik een muur van levend groen, waar je niet doorheen kunt komen. Maar overal dreigt het gevaar. Daar op het pad hangt de kleine koraalrode slang aan de takken ze zal zo dadelijk neervallen en je leven bedreigen. Daar, wat een ogenblik een groene vlakte lijkt, is misschien een moeras. En in die ondoordringbare muur verborgen is een geheimzinnig leven, waarvan je niet weet of het je niet zal aanvallen en schaden.

Zo is het ook in de wereld der gevoelens. Datgene wat veilig lijkt, waar we voor een ogenblik zouden willen spelen met onze gedachten en ideeën, daar schuilt vaak de zelfmisleiding die ons dwingt tot steeds groter leugens om het leven nog aanvaardbaar te maken. En daar, waar de ondoordringbare muur schijnt te staan van voor ons niet belangrijke zaken, daar schuilen als wilde dieren onze emoties en onbewuste gevoelens. Wij weten niet wanneer ze vernietigend zullen uitbreken om ons te bedreigen en misschien zelfs te doden. En toch is de jungle vol van leven.

Jungle, een droom van leven en sterven, getekend in duister en licht, getekend in duizenden tinten van groen, waar alles leeft en toch de dood zijn woning heeft.

Jungle, voortdurende misleiding, die slechts de kenner kan begrijpen, dwaaltuin, die vaak sterven doet, waar wij in de gelijkheid van tijd en landschap steeds weer onszelf ontmoeten en treden op de sporen die wij vroeger zijn gegaan, onmachtig om een weg tot verder doel te kiezen. Wrede dwaaltuin, wreed omdat geen wet zich voor ons buigt maar elke wet zichzelf en voor eeuwig zo gesteld doet gelden zonder aarzeling en zonder ook maar een enkele keer genade ons te geven.

Verborgen jungle in het mensenhart, hoe moeilijk is het toch door u een pad te vinden dat leidt ons tot een beter zijn. Hoe is de pijn soms van het niet bereiken groot en zouden we de dood haast willen tarten om slechts te ontsnappen aan een verwarring, die in ons leeft. Maar wie naar beter weten streeft, hij heeft een doel zich reeds in het begin gekozen. En in het wezen is het weten als een lichtend kompas dat de koers u geeft van dag tot dag. Het is of wat in het verleden was in u herleeft en zo hernieuwd u kracht en richting, ja, ook geestelijk voedsel geeft om te bereiken.

Ge zult met zorg uw pad wel moeten gaan. Niets mag verwaarloosd worden, niets voor een korte wijl vergeten. Dan wordt het doel bereikt. Want waar de jungle ophoudt ligt misschien een lichte stad, waarvan kristallen wanden ‘t groen nog licht weer kaatsen en waar in ons de vrede woont.

Wij zijn het, waarin de jungle is bevat. Wij zijn het, die dwalen in de onbegrepen verwarringen om ons eigen wezen. Wij zijn het, die uit onze onvolkomenheden hindernissen bouwen en gevaren. Wij zijn het die - onszelf kennende maar niet achtend dat -, wat in ons leeft ingaan tegen de natuur en tegen de inhoud van het bestaan en zo als slachtoffers vallen van onszelf.

Maar als we in staat zijn de beproevingen van die innerlijke jungle te doorstaan, te doden wat ons bedreigt (jaloezie en nijd, begeerte en angst, de trots, de eerzucht en de luiheid) dan vinden we in onszelf ook de kristallen stad waarin we rusten kunnen, de innerlijke vrede, die het gevolg is van een welvolbracht bestaan, die het loon is voor een streven dat waarheid in het “ik” deed geboren worden.

Gij, mijne vrienden, dwaalt in de jungle. Duizend gevaren, die u belagen, lasten die soms zwaar vallen en uitputting, die u be­dreigt. Maar ge hebt uw doel, ge hebt het innerlijk kompas, dat u zegt waar te gaan. Bekommer u dan niet om de lokkende stemmen die uit de verte klinken. Stoor u niet aan de gevaren die u schijnen te dreigen. Ga verder, bereid tot afweer als het nodig is, maar ga voor alles verder tot uw doel. Een mensenleven of een bestaan in een sfeer heeft alleen zin als we ons doel bereiken. Ons doel te bereiken is de zin van ons leven. Het is de enige verzadiging van de honger, die in ons leeft. Bereiking is het verlangen dat ons voortjaagt, ook al weten wij het niet te omschrijven.

 

 

Informatie aangaande de bronnen van de  teksten kan je vinden op volgende website's: 

 

http://users.skynet.be/rabdomantie.center/

     

http://www.saint-pierre-les-bregines.org/

 

 

 

 http://www.scribd.com/people/view/31429-rober

 

 

04-08-09

INNERLIJKE VREDE.

INNERLIJKE VREDE.

Vrede is meer dan rust, want vrede kan wel degelijk een actie zijn. Het is een ontwikkeling, waarin de harmonie niet wordt verstoord. Vrede is een toestand, die in zich het harmonisch zijn omsluit.

Een innerlijke vrede betekent precies hetzelfde. Het betekent, dat ik in mij niet tegen mijzelf verdeeld ben. Dat ik mij geen vragen stel ten aanzien van wat ik anders had moeten zijn of had moeten doen, maar dat ik leef met de dingen, die ik ben in een wereld, waarin ik op dit moment besta en dat ik in zekere zin vrede daarmee heb. Niet dat ik geen veran­dering daarin zal nastreven, maar ik voel mij niet achtervolgd door een verleden of door daden die gesteld zijn. Ik word niet voortdurend over­rompeld door de behoefte, op dit moment meer te bereiken of meer te zijn dan mij mogelijk is. Innerlijke vrede is eigenlijk zo eenvoudig weg harmo­nisch zijn.

Een mens die de innerlijke vrede kent, groeit geestelijk en naar buiten toe ook materieel in vele gevallen in de richting van beter begrip voor de wereld, grotere eenheid met de wereld, zuiverder contac­ten met de geest en zelfs met zijn innerlijk. Maar die groei gaat niet met schokken. Het is geen plotselinge en onverwachte inwijding. Het is eenvoudig een langzaam openbloeien als van een roos, die als de zon eenmaal komt in zich de behoefte gevoelt de blaadjes te spreiden en daarmee haar mogelijkheid voor nieuw leven en nieuw zijn te ontplooien. En als u daarmee rekening houdt, dan kunnen wij zeggen:

Innerlijke vrede is voor ons de toestand, waarin wij ons geleidelijk en haast ongemerkt ontplooien in een voortdurend gevoel van intens be­staan en erkennen, zonder dat wij in strijd komen met onszelf of onze we­reld.

Waarlijk gelukkig is de mens, die deze vorm van vrede vindt, want zijn wezen zal zich ontplooien, zijn chakra ‘s zullen zich openplooien en hij zal verbonden zijn met steeds meer krachten en mogelijkheden in het totale Al, terwijl hij gelijktijdig meer en intenser zichzelf wordt in de wereld, waarin hij nu nog voornamelijk bestaat.

 

--------------------------------------------------------------------------

 

Informatie aangaande de bronnen van de  teksten kan je vinden op volgende website's: 

 

http://users.skynet.be/rabdomantie.center/

     

http://www.saint-pierre-les-bregines.org/

 

 

 

 http://www.scribd.com/people/view/31429-rober

 

20-06-09

TEVREDENHEID.

Tevredenheid.

 

Tevredenheid, zo sprak de meid,

bezit een mens pas in het graf.

Hij is van alles af,

vraagt niet wie hem iets gaf

en wie hem iets onthield.

Hij ligt, hij rot en weet van niets.

En zo een ieder die het ziet,

aanschouwend wat in hem bestaat,

zichzelf even gadeslaat,

zo zegt hij en niet zonder reden,

de mens die dood is, is tevreden.

 

Maar werkelijke tevredenheid ontstaat eigenlijk niet door de dood.

Ik ken veel geesten aan onze kant, die ook nog niet tevreden zijn.

Tevredenheid is aanvaarding.

Dat klinkt heel vreemd.

Vele mensen denken tevreden zijn, is niets wensen.

Maar dat is dwaas.

Tevredenheid is aanvaarden wat bestaat en daarmee gelukkig zijn, dus er vrede mee hebben.

En dan mag je dromen van wat je verder nog wilt.

Je mag pro­beren het waar te maken, als je het maar niet als een recht beschouwt dat wat je droomt waar zal worden, want daarin zit het haakje.

Innerlijke vrede vinden wij, indien we uitgaan van wat we zijn, van de wereld waarin wij bestaan en van de mogelijkheden die wij hebben. Zodra wij deze vrede vinden, wordt ze een hechte basis van waaruit wij verder kunnen leven en waardoor wij steeds weer in staat zullen zijn iets te bereiken wat ons begerenswaard lijkt.

En dan zullen wij ook moe­ten aanvaarden dat het er is.

Wie aanvaardt wat hij is en wat het leven is, is tevreden.

Niet omdat hij geen verlangens meer heeft, maar omdat hij beseft dat ook het heden goed is.

 

-------------------------------------------------------------------------

 

Informatie aangaande de bronnen van de  teksten kan je vinden op volgende website's: 

 

http://users.skynet.be/rabdomantie.center/

     

http://www.saint-pierre-les-bregines.org/

 

 

 

 http://www.scribd.com/people/view/31429-rober

 

28-03-09

DE ZIN VAN DE ONZIN.

DE ZIN VAN DE ONZIN.

 

Onzin op zich betekent dat iets niet redelijk schijnt. Het onredelijke heeft vaak een grotere betekenis dan alle redelijkheid.

Als je bij bepaalde inwijdingen komt (o.a. de medicijnman inwijding in het gebied van Ngoro Ngoro, dan word je geconfronteerd met dergelijke onredelijkheden. De slang van de voorouders komt dan om je op te eten en er wordt van je verwacht dat je eet smakelijk . zegt. Dat lijkt natuurlijk kolder totdat je gaat begrijpen dat deze slang van de voorouders (een soort demon eigenlijk alleen maar het beeld is van de angst. Als je. de angst welkom heet, dan zal ze verdwijnen. Op die manier heeft iets wat krankzinnig lijkt wel degelijk betekenis.

Als je die inwijdingen doormaakt word je ver in het oerwoud ge­bracht. Er is daar een klein kamp. Men blijft daar niet helemaal alleen, meestal met 3 of 4 leerlingen. Zo’nu en dan komt de leraar die mensen wat lessen geven. Hij komt hen ook aan bepaalde proeven onderwerpen die niet altijd even prettig zijn. Je hoort dan weer van die onzin.

Men neemt een bepaalde mier. Er zijn termieten die ontzettend kun­nen bijten. De termiet wordt gewoon op de borst gezet van de persoon die wordt ingewijd, en wel zo dat hij met het achterlijf gevangen zit, dus gaat hij met de kaken te keer. De pijn moet je dan verdragen. Dan vraagt de leiders Doet het pijn? Zeg je Neen. Dan zegt hij; Je bent dwaas. Zeg je; Ja. Dan zegt hij; Je hebt niet goed nagedacht, want als je denkt dat die mier ergens anders is, kan hij jou niet bijten. Het is een zeer typische manier om duidelijk te maken dat de geeste­lijke krachten waarover veel medicijnmannen ook beschikken voor een groot gedeelte berusten op het vermogen jezelf los te maken van het gebeuren.

Een andere truc die hun wordt geleerd is die van de slang. In dit geval doet het een beetje denken aan Mozes aan het hof van Farao. Je kunt een willekeurige stok nemen of als je dat liever hebt een rookwolkje. Je kunt anderen daarin een slang laten zien. Nu probeert men de leerlingen te plaatsen temidden van een paar vuur­tjes die roken of; in een ander geval bij een aantal stokken die in de grond zijn gestoken. De medicijnman gebruikt zijn geesteskracht om daar gevaarlijke slangen in te laten zien. En dan is het natuurlijk een kwestie van wat doe je?

De een probeert krampachtig te ontkomen aan de slangen. De ander staat er star bij en probeert ze te ontkennen totdat hij een kreet van pijn slaakt, omdat hij meent dat hij is gebeten. Dan zegt de medicijnman leraar; Wanneer je rook tot een slang ziet wor­den, moet je een slang tot rook denken. Maar wie een slang ziet, moet vermijden gebeten te worden. Het eigenaardige is, dat er zelfs mensen zijn die aan deze proef overlijden, omdat ze menen door een giftige slang gebeten te zijn.

Voor ons heeft dat misschien niet zo erg veel betekenis, althans ik kan mij niet voorstellen dat u hier rook in slangen gaat omtoveren. U heeft er niets aan, tenzij u toevallig in de showbizz zit.

In een ander opzicht is het misschien wel goed om te onthouden dat een illusie, ook al is ze een illusie, zolang u die niet kunt her­leiden tot dat wat ze wezenlijk is, u onmiddellijk kan treffen.

Als we leven in een maatschappij als deze, dan kunnen we zeggen dat een groot gedeelte van hetgeen daarin bestaat berust op illusies. Het denkbeeld dat geld macht heeft b.v. is onzin. Geld heeft geen macht, tenzij je het daaraan toekent. Maar dan kun je er ook aan ten ondergaan. Je kunt misschien die macht niet ontkénnen, omdat teveel anderen daarin geloven. Dan is het geld voor jou een realiteit en is de bankier een machtig man, want die heeft veel geld. Dwaas als het moge klinken, je zou misschien het hele bankwezen in el­kaar kunnen laten storten, als je alleen maar zoudt lachen over de pre­tentie van invloed en macht die erin zit. Maar met de bank zou dan de samenleving in elkaar vallen. Dat is ook iets waarin je geschoold wordt als medicijnman.

Als je een magische ingreep doet, of dit nu een koortsdans is of iets anders, dan heb je niet alleen maar rekening te houden met je eigen­lijke doel; je moet ook rekening houden met degenen die daar omheen staan. Zo krijgen ze een les.

De koorts is een demon die in de mens woont. In zekere zin is dat juist. Ze bestaat niet werkelijk en is niet zelfstandig behalve in de ge­dachten van de zieke. Wanneer je danst, moet je echter zorgen dat zij niet kan ontsnappen, want als je haar verdrijft uit de zieke, zou ze in een ander kunnen varen. Schijnbaar onzin. Hoe kan iets dat niet bestaat in een ander varen? Tenzij je zegt. Ik kan middels suggestieve processen een menselijk lichaam genezen. Ik kan een ander, die vreest daardoor getroffen te worden, beschermen door te laten zien dat ik die demon helemaal in mijn macht heb. Vergeet ik dat, dan kan een ander koorts krijgen alleen maar omdat hij denkt, dat de demon in, hem vaart. En dan wordt het weer verstandig en geen onzin.

Zo is het dat heel veel van die onzin die we in Afrikaanse inwij­dingen zien, o.a. bij de Ngombi, een staan in de buurt van Congo. Dan is de onzin van de scholing die wordt gegeven volledig zinvol op het moment, dat we haar leren interpreteren. Dat is een van de dingen waar wij vooral in de blanke wereld nogal eens in tekortschieten.

Er zijn heel veel spreuken die op zichzelf zinnig lijken en die on­zin zijn. Maar er zijn ook heel veel onzinnige dingen die op zichzelf zinrijk zijn. Het gaat namelijk niet alleen om de uiterlijkheden. Het gaat om een innerlijke waarde die daaraan door de persoon, de personen of het volk verbonden wordt.

Indien die waarden betekenis hebben, dan heeft alles wat daarmee samenhangt ook betekenis, zelfs als we verstandelijk die betekenis niet kunnen overzien of beredeneren. Voor ons geldt dat precies eender.

Wij hebben ook denkbeelden als dat gebeurt, dan tel ik mee. Dat is natuurlijk onzin, want meetellen doe je altijd al is het maar bij de volkstelling. Maar dat meetellen betekent, dat je voor jezelf een belangrijkheid verbindt aan een bepaald gebeuren al is het naar dat een land je groet die naar je meent boven je staat. Op dat ogenblik is de feitelijke betekenis gelegen in de verandering van houding die je zelf ondergaat.

Het is mogelijk, dat iemand wordt genezen doordat de Koningin hem een hand geeft. Vroeger geloofde men dat en bestond dat gebruik inder­daad. Dan kwamen de zieken, vooral de schurftlijders (misschien zit daar ook wel een betekenis in) bij de Koning en werden dan door de Ko­ning aangeraakt werd aangenomen dat ze de schurft dan niet meer in zich hadden. Ze kregen dan een penning. Velen van hen genazen in­derdaad. Dat is precies hetzelfde principe dat in de medicijnmannen­beweging de mensen wordt bijgebracht.

Geestelijke krachten kan men manipuleren. Als de mens anders denkt over zichzelf, dan zal hij ook anders zijn of worden. Geestelijke veran­dering betekent lichamelijke verandering. Maar ook omgekeerd lichame­lijke verandering kaal een geestelijke verandering met zich brengen. Fez coat geldt niet alleen voor de mentaliteit. Dat geldt wel degelijk ook voor de emotionaliteit van de mens, ja zelfs voor zijn wereldbeeld en zijn waardering voor het andere. Dit begrijpen betekent dat het mani­puleren dat rond u zo vaak gebeurt gemakkelijker kan worden afgeweerd, indien u dat wenst.

Als iedereen u vertelt dat echte boter goed voor u is, dan wil dat nog niet zeggen dat het waar is. Maar als u het gelooft, dan voelt u zich beter. Zo kan ik u. vertellen dat de lucht van een auto goed voor u is en u wordt "hi doom" de uitlaatgassen. Zodra u het gelooft, heeft het een betekenis die verdergaat dan alleen het denkbeeld. Het is een mentale, maar wel degelijk ook fysieke verandering die daarvan mede het gevolg is Het i s goéd u dat te realiseren, want deze cursus, die gaat over het vinden van innerlijke vrede, confronteert u ook met vele denkbeelden.

Sommige daarvan zijn schijnbaar absoluut onzinnig totdat u gaat over­wegen in hoeverre de relatie tussen u en de wereld of tussen u en uw innerlijke beelden daardoor mede veranderd kunnen worden. Dan zijn ze zin­vol.

De typische methode die men; heeft bij de door mij genoemde neger­stammen is er een waarbij de suggestie voortdurend wordt gebruikt als ondersteunend middel. Dat is ook iets waarmee reen rekening moet houden. De suggestie op zichzelf is niet voldoende. Wij moeten er wel degelijk iets werkelijks naast stellen.

De medicijnman doet dit o.a. door bepaalde zalven te gebruiken, door reukwerken te verbranden, in sommige gevallen zelfs door drank te geven en als hij heel modern is misschien door zijn bezwering te on­dersteunen middels penicilline injecties of een soortgelijk middel. Het is dus duidelijk, dat het niet alleen maar gaat om het denkbeeld.

Zo zegt men in diezelfde omgeving Als je bang bent voor dieren, zullen zij je bedreigen Als je vrede kent met de dieren, zullen zij je negeren. Als je een haat hebt tegen de dieren, zullen zij vluchten of je aanvallen. Daarom is het goed de dieren in vrede te benaderen. U zult zeggen wat is mijn gevoel van belang voor het dier? Maar het bepaalt mijn houding, mijn uitwaseming en daardoor de relatie die er tussen mij en het dier ontstaat. Deze stellingen gaan verder.

Wie naast een boom staat en zich één voelt met de boom, weet wat de boom kan genezen. Schijnbaar kolder. Maar als ik meditatief ervaar wat er naast mij bestaat, dan zal ik daarin bepaalde delen zien die zeker ook stoffelijk aanwezig zijn en die voor mijn doel bruikbaar zijn. Intuitie in plaats van kennis zouden we kunnen zeggen. Maar het is meer dan dat. Het is een innerlijk weten waardoor de intuïtieve greep naar b.v. boombast of boomblad eigenlijk een bijkomstigheid is geworden, want de mens was een ogenblik boom.

Op dezelfde manier wordt ook aan deze medicijnmannen geleerd (en hieruit blijkt dat er in de wereld toch niet veel afwijkingen zijn) dat een specialist een bijzonder hoog loon waard is. Dat is natuurlijk ten dele onjuist. Maar, zo leert men hen, als ze maar eenmaal de drank hebben gedronken. Dat wil zeggen dat ze een gif hebben gedronken waar­aan normaal iemand meestal succumbeert, maar dat ze door een juiste beheersing van de lichaamssappen zonder schade kunnen drinken.

Als een mens offers moet brengen, dan is datgene waarvoor hij offert kostbaar. Dan voegen ze daar nog aan toe. Zo leer hun offers te brengen aan de voorouders, omdat de stem van de voorouders waarde heeft. Leer hun te offeren aan de goden, opdat zij vertrouwen in de goden. Schijnbaar onzinnig. Het is natuurlijk erg voordelig voor de me­dicijnman.

Denkt u eens na. Zijn er dingen in uw leven waarvoor u grote of­fers heeft gebracht? Die moeten u wel bijzonder dierbaar zijn. Het heeft betekenis voor u gehad. En zolang u leeft zal het invloed op u hebben. Dat is niet kwaad, maar als u het zich realiseert, kunt u ook weten waarom.

In wezen hecht de mens vaak meer aan het offer dan aan de god aan wie hij het offer heeft gebracht. Maar hij zal altijd zijn eigen gevoel sublimeren in de gestalte van de godheid.

Zo ziet u, dat zelfs inwijdingen waarbij zin en onzin schijnbaar op een krankzinnige manier door elkaar lopen erg zinvol kunnen zijn. Ze confronteren u met de werkelijkheid omtrent uzelf. Maar ze confronteren u daarnaast ook met de werkelijkheid zoals een medemens die onder­gaat.

Als je niet weet hoe werkzaam een medicijn is, vraag dan een hoge prijs. Ik zou zeggen, dat is ook in het Westen doorgedrongen. Er zijn be­paalde concerns die daarmee winst maken. Het is duidelijk, dat ik veel betaal voor een geneesmiddel, dan moet het wel goed zijn. Anders bezeer de suggestieve waarde kan een niet werkzaam geneesmiddel toch maken tot iets dat mij geneest. Op dezelfde manier gaat het ook met geestelijke za­ken.

Er zijn heel veel geestelijke procedures die op zichzelf betrekkelijk waardeloos zijn. Maar als je in die geestelijke procedure volledig opgaat, als je daar zeer veel van verwacht, dan zal die verwachting nooit helemaal beschaamd worden, omdat je die voor zover mogelijk aan jezelf vervult.

Geloof kan je een macht geven die je zonder geloof niet bezit. Niet omdat het geloof juist is, maar omdat je daardoor beseft dat de macht bestaat.

Geloof kan je laten zien helderziendheid en al dergelijke din­gen. Niet omdat helderziendheid afhankelijk is van hetgeen je gelooft, maar omdat de manier van geloven nadruk legt op deze waarneming die inhaerent is aan het menselijk wezen.

Daarom meen ik. dat we toch iets zouden kunnen leren van deze medicijnmannen met hun scholen, die overigens langzaan maar zeker, helaas, bij vele stammen verdwijnen.

De groene magie, op zichzelf een natuurmagie, maakt gebruik van vele geestelijke kwaliteiten van de mens. Maar wij bezitten die kwa­liteiten ook. Dan hebben wij geen behoefte aan juist die methoden, maar we hebben wel behoefte aan de resultaten. Dan kan elk willekeu­rig geloof, elke willekeurige benadering dezelfde resultaten opleve­ren, mits de associatie bestaat tussen de overtuiging, eventueel het offer, de kosten die ervoor ons aan verbonden zijn en datgene wat er voor ons uitkomt. Ik wil daar onmiddellijk bijvoegen dat dit voor onze lessen niet wordt toegepast. Je kunt nooit weten, als er een vertegenwoordiger van de penningmeester aanwezig zou zijn wat dan de reactie is!

Ik wilde u kort duidelijk maken wat deze zo genaamde wilden, meestal gehuld. in hun boombastschortjes tijdens dergelijke inwijdingen leren, is geen onzin. Zij gebruiken op hun manier hetzelfde dat ook in uw gemeenschap zo vaak wordt gebruikt.

Leer dan om de dreigingen te herleiden tot hetgeen ze zijn. Leer om het goede dat u wilt bereiken te zien als een zekerheid. Vraag u niet af, of het ene geloof meer macht geeft dan het andere. Probeer een geloof te vinden waardoor u beschikt over een bepaalde gave of macht. Zo kunt u uzelf helpen meer te presteren, meer te bereiken en een grotere zekerheid voor uzelf te gewinnen.

Wie die zekerheid gewonnen heeft, zal gemakkelijker vrede vinden in zichzelf, omdat hij althans niet meer wordt gekweld door het groot­ste probleem van deze tijdens de zelfverwerping van de mens.


 

 

Informatie aangaande de bronnen van de  teksten kan je vinden op volgende website's: 

 

http://users.skynet.be/rabdomantie.center/

     

http://www.saint-pierre-les-bregines.org/

 

 

 

 http://www.scribd.com/people/view/31429-rober