31-10-16

Een oud leermeester.

Een oud leermeester:

leven ,bewustzijn, persoonlijkheid, essencde,

“Leven is niet op een plaats of een gebied te beperken.

Wanneer een bewustzijn leven tot zich roept, dan zijn bewustzijn en leven één,

en is er een persoonlijkheid geboren.

Het leven vraagt niet vanwaar het bewustzijn komt,

zoals het bewustzijn niet vragen zal vanwaar dit leven komt,

dat het tot persoonlijkheid maakt.

Dit nu diene men te weten en te behouden.

Zolang ons bewustzijn in staat is enigerlei deel van het leven tot ons te trekken,

zijn wij een persoonlijkheid.

Het gebied waarop wij het tot ons trekken,

bepaalt,

op welke wijze dit leven uitdrukking zal geven aan hetgeen wij zijn”.

 

 

“Er is een bewustzijn”,

zo stelt deze leraar,

“en daarnaast de essence van het leven.

Waar men die essence tot zich neemt,

leeft men”.

17:29 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leven, bewustzijn, persoonlijkheid, essence |  Facebook |

24-10-16

Leef mens.

Leef mens.

leven, kracht, gesel van tijd, eeuwigheid,

"Leef, mens, leef.

Want in uw leven wordt gegeven de kracht tot zijn."

 

"Ken het zijn, mens.

Slechts werkelijk zijnde zult gij ontsnappen aan de gesel van de tijd."

 

"Mens, ga op.

Slechts opgaande in het Grotere, kunt gij uzelf zijn.

Slechts in het erkennen van het Niet ligt de eeuwigheid van eigen bestaan."

17:26 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leven, kracht, gesel van tijd, eeuwigheid |  Facebook |

07-10-16

Paden die we kunnen gaan.

Paden die we kunnen gaan.

 

2006_0326Maart2006LO0024.JPG

"Wie uitgaat, kent vele wegen.

Maar rond het rijk is een grens, die wij niet kunnen overschrijden.

De wegen binnen het rijk zijn ons leven.

Wij gaan de wegen, zoals de gebeurtenissen ons drijven of zoals het ons invallen te gaan.

Steeds weer zien wij een nieuwe horizon, steeds weer nieuwe dorpen en steden.

Maar wij zullen nooit zeggen tot onszelf, dat wij het rijk verlaten hebben.

Want wij weten, dat dit voor ons onmogelijk is.

Leven wil zeggen: gaan binnen alle paden, die het leven je biedt.

Dat betekent ook, dat je nooit kunt gaan buiten ‘s levens grens.”

15:37 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: grens, paden, wegen, leven, horizon |  Facebook |

03-10-16

ONTHECHTING.

ONTHECHTING.

onthechting, scheiding, leven, gave,

Ik mag mij niet hechten aan wat de wereld mij biedt, want de wereld zou mij knechten. Mijn geest verdraagt dat niet. Ik moet mij onthechten, opdat het leven voor mij niet betekent het Zijn. Want, ben ik gehecht aan het leven, is scheiding van ‘t leven mij pijn, dan is mij, de dood een nood geworden. Dan is mij duister het bestaan, omdat ik droom van ondergang en lijden, al weet ik: dit alles is slechts waan.

Ik mag mij niet hechten, ik mag niet bezitten, ik mag niet begeren, verlangen, zoveel. Toch heeft de wereld zoveel gaven, wordt in de sferen zoveel weer je deel, dat je er voortdurend je toch kunt gaan laven, gaan laven aan drank van de eeuwigheid. De gave, die vluchtig je even beroert, terwijl je onberoerd zelve weer verderschrijdt.

Onthechting wil niet zeggen: verlaten alles, wat U de wereld biedt. Dat wil niet zeggen, dat ‘t kwaad is te leven, terwijl je van het leven geniet. Onthechting wil zeggen: niets vast te bezitten. Niets te zien als vast deel van je eigen bestaan. En zonder rouw, traan of verlangen, wanneer ‘t je verlaat, weer verder te gaan.

Onthechting wil zeggen: sterk zijn in daden. Stil zijn in woorden. Vol zijn in kracht. Opdat je begrijpt, hoe de volheid van ‘t leven in evenwicht rond je wordt samengebracht. Want evenwichtig bestaan is ons allen gegeven.

Onthechting is niet ‘n afscheid van weelde der wereld. Geen afscheid van de vreugden voor oog en voor oor. Niets van wat de wereld aan schoonheid bezit, aan verrukking gaat door onthechting voor U teloor in werkelijke zin.

Zij doet je beseffen:

Wil ik mij verheffen? Niets bezat ik aan ‘t begin en niets zal ik bezitten aan ‘t einde. Waarom zou ik mijzelf verrijken met bezit? Waarom zou ik uitgrijpen naar alle gaven? Waarom zou ik spreken van zwart en van wit? Waarom zou ik door het leven heendraven, belastend mijzelf met zorgen en nood? Waarom zou ik vrezen armoe of dood? Het leven geeft en ik ga mijn weg, terwijl ik mijzelf onthecht aan de dingen, maar niet mij ‘s levens gaven ontzeg.

Onthechting betekent: Jezelf bedwingen. Kracht bezitten, die je steeds weer geleidt, wanneer je je laat vangen of haast werd gevangen op de weg van bezit en van tijdelijkheid.

Eeuwig is het leven en eeuwig zijn de krachten, die met je leven en gaan door het Zijn.

Eeuwig de kracht, waaruit je eens werd geboren.

Eeuwig en lichtend en sterk en ook rein.

Die dingen gaan je nooit verloren.

Zij zijn je wezen, je kracht, je bestaan.

Voor onthechting moet je leren juist daardoor niets te vrezen, en rustig je wegen steeds verder te gaan.

18:12 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: onthechting, scheiding, leven, gave |  Facebook |

01-10-16

Als je denkt dat je goed bent...

WOORDEN VAN MEESTERS - 6 .

 

goe, kwaad, leven, sterven, beleven, tegenstellingen,

Als je denkt dat je goed bent, moet je ook kwaad zijn.

Want hoe kun je weten wat goed is, als je niet weet wat kwaad is?

Hoe kun je zeggen dat je deugdzaam bent, als je nooit gezondigd hebt?

Hoe kun je zeggen dat je zondig bent, als je nooit deugden hebt bezeten?

Alle dingen, die wij kennen en beleven, bestaan uit tegenstellingen, uit twee delen.

Laten we dat eerst aanvaarden.

 

Dan zullen wij niet meer beoordelen;

dit is goed of dat is kwaad, maar wij zullen zeggen dit is een levensmogelijkheid.

En uit die levensmogelijkheid zullen wij waarmaken wat voor ons de perfectie vormt.

Wij moeten groeien naar het aanvaarden van het leven

als een geheel met alle tegenstellingen

en afzien van een poging om ons bestaan

en het bestaan van anderen

in een algehele eenzij­digheid van tegenstelling af te doen.

Want daarmede verliest het zijn betekenis.

 

Wie leeft zal sterven. Dat is op aarde een waarheid.

Maar wie sterft, leeft in de geest. Zo is sterven leven.

Maar leven is ook een beetje sterven.

Want wanneer je begint te leven, begin je te sterven.

 

Dat wil zeggen dat,

terwijl je stoffelijk ouder wordt

de geest steeds dichter bij de werkelijkheid gaat komen

en van daaruit meer kan gaan spre­ken.

 

De Meesters hebben het zo wijs gezegd.

Maar ze hebben vooral dui­delijk willen maken;

 

een mens moet het geheel leven.

Niet alleen de ene kant of de andere kant,

maar het geheel.

En in de erkenning van het ge­heel

en alle mogelijkheden die er in en rond hem bestaan

moet hij een be­wuste keuze doen.

Niet omdat ze goed is, maar omdat ze zijn juiste keuze is.

11:21 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: goe, kwaad, leven, sterven, beleven, tegenstellingen |  Facebook |