27-10-17

G R E N Z E N.

 G R E N Z E N.   

              

     G R E N Z E N ,

 

 

       

 

 

 

     

       Grenzen.

       lijnen, getrokken op het land,

       die mensen van elkander houden;

       lijnen, getrokken door de zee,

       schendend vrijheid van de mensen,

       zeggend: "Tot hier slechts zult gij gaan."

      

       Grenzen.

       Grenzen, die zeggen: "Zo zul je leven,

       zo zul je streven en sterven, altijd."

       Grenzen, die de mens beletten te beseffen,

       dat hij leeft in Gods oneindigheid.

      

       Grenzen.

      Grenzen van daden en grenzen van woorden,

       grenzen van goedheid en grenzen van kwaad,

       grenzen van leven en van genade,

       altijd weer grenzen, waarvoor je staat;

       remmen, die het leven doden.

      

       Grenzen.

       Grenzen, die 's levens noden vergroten;

       grenzen, vloek van onbegrip.

       Vloek van zelfzucht, van zoeken slechts naar eigen wezen.

       Teken van stille vrezen

       voor 't leven rond je, die je verteren.

      

       Grenzen.

       De enige grens, die werkelijk is,

       is ons door God geschapen.

       Er is slechts één grens:

       dat je niet sterven kunt,

       dat je voort moet leven

       en niet vredig op kunt gaan in 't niet.

      

       Leven moet je, in een werkelijkheid,

       gaande van God en gaande tot God.

       Dat is de weg, je afgepaald,

       dat is het lot, je opgelegd,

       de noodlotsweg, die je moet gaan.

       Dat is de enige ware grens,

       die er bestaat en moet bestaan.   

      Eén grens slechts: Gods wil.

      Geen grenzen.         

16:06 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: g r e n z e n |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.