28-11-16

S L E U T E L S.

S L E U T E L S.

Er zijn gouden poorten

in't bestaan,

die voor een mens

niet opengaan,

indien hij niet

de sleutel draagt, die hem het wonder nieuw

ontsluit. Maar schrijdt de mens eens door de

poort, zo schrijdt zijn ziele uit in nieuwe

sfeer en nieuw bestaan.

Is de sleutel vaak een woord, de ervaring is de

zielekracht in 't

goddelijke schoon

accoord.

18:05 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sleutels, zielekracht, gouden poorten, wonder |  Facebook |

27-11-16

Een grotere dwaas.

  Een grotere dwaas.

dwaas, lopen,

"Het is een dwaas,

die te voet gaat waar hij kan rijden.

Maar het is een nog grotere dwaas,

die wil rijden ten koste van een ander

terwijl hij zelf in staat is te lopen.”

11:42 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dwaas, lopen |  Facebook |

25-11-16

Bezit.

BEZIT.

bezit, beleven,

“Bezit vormt nimmer een recht; het vormt altijd een verplichting.

Gezamenlijk kan men bezit op de juiste wijze gebruiken,

waar men alleen hiertoe niet in staat is. 

Werk daarom altijd met uw bezit samen met anderen voor zover u dit mogelijk is. 

Waar u dit niet mogelijk is,

beperk uw bezit tot het punt,

waarop gij met anderen dit bezit kunt beleven.”

(citaat: Nieuwe Wereldleer)

 

11:02 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bezit, beleven, nieuwe wereldleer |  Facebook |

24-11-16

Dezelfde bron.

Dezelfde bron.

mens, einddoel, kennis, gelijken,

Wanneer een mens veel kennis in zich draagt,

is hij dan meer dan degene,

die geen kennis bezit?

Neen,  zij zijn elkaars gelijken. 

Zij stammen uit dezelfde bron en zij gaan tot hetzelfde einddoel.”

11:19 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: mens, einddoel, kennis, gelijken |  Facebook |

23-11-16

Uit dromen leren.

 Uit dromen leren.

droom,leven, schepper,

"Niet wat je droomt,

maar wat je bent,

bepaalt wat je leert uit het leven.

Dat echter,

wat geleerd wordt in het leven,

bepaalt hoe dicht je kunt komen

tot een begrip van de Schepper,

Die je voortbrengt."

12:23 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: droom, leven, schepper |  Facebook |

22-11-16

MEETKUNDIG GEDACHT.

Meetkundig gedacht.

eeuwige waarheid, cirkel, driehoek, vierhoek, heerschappij der heerscharen,

In de cirkel van leven ligt het wezen van de eeuwige waarheid.

In de driehoek van bestaan ligt de eerste openbaring van alle verschijnselen.

En in de vierhoek van de materie ligt de weerkaatsing van alle verdeeldheid

en gescheidenheid,

de kracht van de vorsten,

de heerschappij der heerscharen.

21-11-16

ONTWAKEND LICHT.

ONTWAKEND LICHT.

licht, eeuwigheid, meditatie, reïncarnatie

Hoe kan het licht ontwaken? Licht is, of licht is niet.

Als licht voor mij ontwaakt, dan is het omdat mijn ogen open gaan.

Als de morgen naakt is, is het niet de zon, die lichten gaat, doch de wereld die zich aarzelend draait en zo de dag doet komen.

Als in het duister van mijn dromen een geestelijk licht doorbreekt, zo is het niet het geestelijk licht dat tot mij komt, maar slechts het duister van mijn wezen, dat voor een wijle wijkt.

Want een ontwakend licht kan niet bestaan.

De eeuwigheid is licht en duister met het licht tezamen; al het andere is waan.

En het gebeuren dat wij zien, het komen en het gaan der krachten en machten is slechts wat wij zelf maken uit het zijnde; datgene, wat wij verwachten en tot vorm doen worden.

Bovendien datgene, wat wij soms vrezen of in onszelf verachten.

0, neen het licht zal niet ontwaken.

Maar het duister door het "ik" aan eigen wezen opgelegd, kan soms een keten slaken en voor een ogenblik beseffen, dat er licht is in het bestaan.

Het lichtend Wezen van oneindigheden kan voor een ogenblik het duistere angstig zijn betreden, dat je jezelf noemt; en dan ontsluit je aarzelend je wezen voor deze grote Kracht, die door het Al pulseert en werkelijkheden leert daar, waar de mens slechts waan en beeld stelt voor de werkelijkheden.

En zo de ziel ontwaakt en gaat door mengingen van licht en duister en zoekt een weg naar eeuwigheid, daar wordt zij door het licht te allen tijd geleid en door het duister weer beschermd voor licht, dat zij nog niet verdragen kan.

De caleidoscoop van vormen en normen, de stormen van incarnaties, de veelheid van sferen en gedachten, de machten die regeren en de machten die dienen en die belagen tezamen schragen dit beeld.

Het "ik" speelt in zijn duister.

En soms, als een kluister wijkt en even het licht komt, schrikt het terug voor zichzelf, omdat het moeilijk is licht te zijn.

Maar wij, die eindelijk de ogen durven openen voor een licht dat reeds bestaat, die beseffen "wijzelf zijn het die het licht doen ontwaken of verdrijven", wij zullen ons licht vinden dat in ons kan blijven en uit ons kan stralen te allen tijd.

Ons licht, waarin wijzelf ontwaken, is eeuwigheid.

Ons licht is het sterven van een tijd van waan om op te gaan in werkelijkheid.

Wij zijn, indien wij hut licht in ons ontkennen, meester van de tijd en slaven van een tijdgebonden zijn.

Maar zo wij liet licht aanvaarden en vrijheid zoeken niet in de beperktheid van de tijd, dan vinden wij eeuwigheid, waarin wij al omvamen; gekristalliseerde werkelijkheid, die alle tijd omvat.

Wij kennen dan een vaste vorm, die ons werkelijk zijn is, ons deel van God en eeuwigheid.

Dan is het spel van daden voor ons slechts het schetsen van de vorm, die wij reeds zijn.

En het licht, dat wij ervaren is slechts de eeuwigheid, die ons heeft geschapen en in de vorm, die wij eeuwig zijn, in ons, uit ons, door alle tijd heen leeft.

Zo, zoekt gij een ontwakend licht, ontsluit de ogen van de geest.

Wees niet bevreesd.

De stralen, die u treffen, schijnen pijnlijk soms te zijn, maar zullen u verheffen tot een werkelijkheid, waarin ge niet meer machteloos en klein bent, maar deel van licht, deel en grootheid van het Al, dat licht in en dat u in uzelf bevat.

17:21 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: licht, eeuwigheid, meditatie, reïncarnatie |  Facebook |

20-11-16

EEN KLEINE MEDITATIE.

EEN KLEINE MEDITATIE:

BEWUSTZIJN.

bewustzijn, droombeeld, meditatie,vrede,

 

Ik heb een bewustzijn. Ik weet, dat ik leef en ik weet, dat er rond mij een wereld bestaat. Maar wat is eigen waar bewustzijn? Wat is de werkelijkheid, die ik bevatten kan?

Zeker, in mijn wezen leven vele waarden, die ik in de wereld buiten mij erken. En ik zeg tot mij zelve:” Zó is de wereld,” en begrijp niet, dat ik moet zeggen:. “Zo ben je zelf.” Is het nu bewustzijn, wanneer ik mijzelve meen te herken hen in de wereld rond mij? Mijzelve met mijn aarzeling, mijn terughouding misschien, of met mijn al te snel doortasten? Dat ik de wereld zie als een dramatisch masker of een lachende clownskop, naarmate ik zelf gestemd ben? Mij dunkt, dat ik dat geen bewustzijn kan noemen. Dat ik hier niet kan spreken van een werkelijkheid. Het is een warrig droombeeld, dat dra zal versterven. De lachende kop van nu is het dramatisch masker van morgen. En de wereld van leed, die rond mij spoelt, is morgen de lachende tuin van een nieuw herboren heden. Och, ik weet het. Dit is geen waar bewustzijn. Het is slechts een kern, het zaad, waaruit een. bewustzijn kan opbloeien.

Wat is dan waar bewustzijn? Laten we een ogenblik nadenken en trachten ons wezen zo in te stellen, dat we tenminste begrijpen, wat bewustzijn en bewustwording is. Bewustzijn is weten, maar het is ook begrijpen. Bewustzijn is kennis van wat in mij leeft, opdat ik mijzelve kennende, zal weten hoe ik ben en hoe de wereld is.

Bewustzijn is meer dan het weten omtrent één wereld. Want is mijn wezen niet opgebouwd uit een reeks van oneindigheden? Leeft in mij niet God Zelve, het goddelijk Licht, zo goed als de lage materie? Alle wereld is mijn. En over alle wereld spreidt zich mijn verlangen naar bewustzijn uit. In alle wereld kan ik slechts bewust worden, indien ik mijzelve ken.

Zo moet ik leren, dat de wereld slechts de spiegel is van eigen wezen. Dat de vreugde, die de wereld mij biedt, de vreugde is, die ik in mijzelve draag. Dat het leed, dat mij overspoelt, de onbevredigdheid is, die in mij reeds aanwezig was. Zo leer ik mijzelve kennen. Naarmate ik mijzelve beter ken, zal ik de wereld buiten mij, de vele werelden buiten mij, zien als een nieuwe kracht. Als iets, dat onveranderlijk staat en waarin het spel van mijn gedachten voortdurend nieuwe beelden en patronen weeft. Ik zal begrijpen, hoe het mijn eigen wezen is, dat werelden verandert. Ik zal begrijpen, hoe de werkelijkheid buiten mij kan worden tot een volmaaktheid in mij, indien ik haar weet aan te passen aan mijn wezen in mijzelve. Dit is het bewustzijn. Het bewustzijn, dat niet vraagt naar de wereld buiten mij, maar weet, dat wat ik in mij wens met heel mijn wezen, dat wat werkelijk in mij leeft niet als een vliedende gedachte maar als een intensiteit van denken en gevoelen de werkelijkheid is. De werkelijkheid, die ik buiten mij zal vinden, omdat ik haar in mij heb geschapen.

Bewustzijn gaat tot de uiterste grenzen van het Al. De stof, die als dode materie rondtolt in een eeuwige nacht, tot het uiteindelijke licht, dat staat aan de grens van het Goddelijke. Het bewustzijn gaat van oerstof tot hoogste kracht. Maar het staat stil voor het Goddelijke. Want God bevat ik wel in mij als deel maar niet als geheel. Heel mijn wezen is slechts deel van het Goddelijke. Daarom staat voor God mijn bewustzijn stil.

Dit is dan een kleine meditatie over het bewustzijn. Sta mij toe hieraan toe te voegen, dat bewustzijn zelve niet zo belangrijk is. Het is een bezit, meer niet. Voor ons is het bezit statisch, zonder belang. Bewustwording is belangrijk, want het is verwerving, vergroting van ons wezen en daardoor: vrede. Stilstand is geen vermindering van bewustzijn maar vermindering van vrede en daardoor onze ondergang.

17:25 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bewustzijn, droombeeld, meditatie, vrede |  Facebook |

11-11-16

DE WEG LEREN KENNEN. (slot)

 Wie die weg wil leren kennen zal aan het volgende misschien enig houvast vinden.  ( slot)

eeuwigheid, werkelijkheid, tijd, bewustzijn, inspiratie,

Vraag u niet af, wat u van dit alles reeds hoorde. Het gaat er niet om of u reeds kende of niet, het gaat er om u zover te brengen dat u in staat bent er aan te beginnen en het leert beleven.

 

Of dit voor ieder van ons mogelijk is? Het antwoord op die vraag geven wij zelf. Want wij zijn het die de grenzen stellen die ons steeds weer scheiden van werkelijkheid en eeuwigheid.

 

Wij zelf zijn het die de sporen trekken in de tijd waaraan wij - schijnbaar tegen wil en dank - gebonden schijnen te zijn, zodat wij steeds weer wegen moeten gaan die wij niet denken te willen gaan, dingen doen die wij in feite niet wilden doen. Dit terwijl wij gelijktijdig voortdurend weer tot onszelf roepen: ik heb gezondigd, ik had anders moeten handelen, had anders moeten zijn.

 

Nogmaals; al die dingen hebben wij, zij het niet bewust, zelf veroorzaakt. Er bestaat dan ook geen wet die stelt, dat je gedwongen dit en dat zult moeten doormaken, zult beleven. Er is slechts een regel die zegt: Je zult alles beleven wat er in je eigen bewustzijn bestaat.

 

Dit tenzij je, boven de grenzen van een persoonlijk bewustzijn uitklimmende, het wezen en de zin der dingen beseft en zo de werkelijkheid van alle leven zowel als je eigen wezen leert kennen.

 

Ik geef u dit alles niet als een soort recept. Het is geen prescriptie die u nu bij één of andere geestelijke apotheker kunt gaan afhalen, al dan niet tegen betaling van kosten .

 

Dit is gewoon maar iets, waar je over moet denken, iets wat je een keer moet proberen. maar wanneer er een ogenblik komt in uw leven dat u denkt dat het niet meer gaat, dat u met het hoofd tegen de muur schijnt te lopen, wanneer inspiratie wegblijft, wanneer het u toeschijnt dat geheel uw wereld tegen u moet zijn, probeer dan eens althans de eerste schreden op deze weg te zetten.

 

Want daar waar wij harmonie gaan vinden, daar waar het licht zelfs maar als een schemering, een enkele glimp, voor ons bestaat, daar hebben wij een uitweg gevonden, daar blijken de problemen toch oplosbaar te zijn, ons lot toch te kunnen dragen. Daar blijkt opeens toch inspiratie aanwezig te zijn en kunnen wij zelfs afwijken van een baan, die ons bestemd leek en waaraan wij naar eigen innigste overtuiging gebonden waren.

 

Daarom heb ik u dit alles gegeven. Het is uw zaak, de weg die u beschreven werd al dan niet verder te beschouwen, al dan niet een poging te wagen, haar te betreden.

 

Maar zo er ooit voor u een ogenblik komt dat u niet meer weet waarheen of hoe, herinner u wat ik u vandaag gezegd heb. Want de eenheid met het al is de oplossing voor elk conflict, het antwoord bij elk probleem.

 

Zeker ook voert deze weg tot de beëindiging van alle lijden en het einde van elke hopeloze lacht op de vreugde. Zij is besef van eenheid. Zij is het bestaan binnen een kracht die onomschrijfbaar is.

 

Zij betekent zelfs in je eigen wereld en alle sferen een reeks mogelijkheden, een overzicht, een samenvoegingmogelijkheid die ook als kracht zich uit, maar in haar potentie en wezen onvoorstelbaar is.

 

Zelfs wanneer wij alleen maar op weg zijn naar die eenheid zo betekent de weg voor ons momenten van een geluk dat zo intens is dat je niet meer weet hoe dit zelfs maar bij benadering te omschrijven en aan anderen duidelijk te maken.

12:37 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: eeuwigheid, werkelijkheid, tijd, bewustzijn, inspiratie |  Facebook |

10-11-16

DE WEG LEREN KENNEN. (4)

 Wie die weg wil leren kennen zal aan het volgende misschien enig houvast vinden.  (4)

herboren worden,eeuwigheid,herscheppen,slaaf, gevangene van werelden, harmonie, licht, verdoving, waarheid,

Niet omdat ik mijzelf wil offeren aan het licht, maar omdat ik slechts mijzelf werkelijk kan zijn wanneer ik mijn beperkt willen vergeet in het alomvattende willen dat de eeuwigheid bepaalt.

 

Dit schijnbaar jezelf verliezen is een herboren worden: herboren in het weten leven en taak besef, terwijl je wereld hetzelfde is gebleven en toch voor jou anders schijnt te zijn.

 

Het is een herboren worden waarbij alles wat je geweest bent je erfdeel schijnt te zijn en toch zijn betekenis grotendeels verloren schijnt te hebben.

 

Voor het eerst ken je jezelf werkelijk en niet alleen maar als een verschijnsel in de een of andere wereld of sfeer, maar als deel van het geheel, als functie van dat levende dat al het andere omringt, doordringt, in standhoud en feitelijk ook steeds schept en herschept krachtens zijn wetten en eigenschappen.

 

Dit is de voleinding. Vanaf het ogenblik dat dit je waarheid is geworden ben je deel van vele werelden en gelijktijdig niet meer de slaaf, de betrokkene, de gevangene van werelden - of die nu geestelijk zijn of anderszins.

 

In de plaats van de mens die je dacht te zijn treedt het deel van de totaliteit dat je bent. In de plaats van een tijd die je belangrijk leek is een tijdloosheid gekomen die elke moment samenvoegt met alle momenten en daardoor slechts één waarde geeft: de waarde van een harmonie die tijdloos is, die alle tijd omvat en die je voortdurend in jezelf doorleeft.

 

Het gaan van de weg van licht - ik heb het u reeds gezegd -is enerzijds zeer eenvoudig, anderzijds moeilijk: Het is ons zo moeilijk ons zelfbeeld op te geven.

 

O, het is niet moeilijk u hier allen tezamen te vaten en na enige suggestieve voorbereidingen tot u te roepen: “laat ons ons licht nu samenvatten en het voor een ogenblik vanuit een stilte laten groeien tot een kracht. Laten we daarmee alles wat rond ons is sterken en voeden omdat wij deel zijn van de eeuwigheid.

 

U zult dit dan ook beleven. Maar dat is niet de ware weg, de werkelijke kracht zelf gebruiken. Want de werkelijke weg voorziet niet in een tijdelijke door een soort verdoving opgeroepen beleving en gebruiken van je vermogen.

 

De weg voert naar een deel-zijn . En hierdoor ook naar het voortdurend beleven en beseffen, het voortdurende vermogen tot geven, tot waarmaken en tot opgaan in het geheel.

 

Misschien is dit voor sommigen onder u wat vaag gebleven. Het moge waar zijn, want niet een ieder kan hetgeen ik u mededeelde ervaren en gelijktijdig beleven als deel van iets wat in hem/haar zelf woont.

 

Heus, ik kan mij voorstellen dat het sommigen onder u vaag en onwerkelijk voorkomt. Maar achter die vaagheid schuilt dan toch wel een werkelijkheid die meer omvat dan woorden kunnen zeggen.

 

Misschien klinkt veel u bekend in de oren. Maar waarom zou veel van dit alles u niet bekend zijn, wanneer er door alle tijden heen wezens zijn geweest, die soms voor een ogenblik, maar vaker voor een deel of zelfs het geheel van hun leven deze waarheid hebben verkondigd en deze toestand van éénzijn werkelijk hebben weten te bereiken?