11-11-16

DE WEG LEREN KENNEN. (slot)

 Wie die weg wil leren kennen zal aan het volgende misschien enig houvast vinden.  ( slot)

eeuwigheid, werkelijkheid, tijd, bewustzijn, inspiratie,

Vraag u niet af, wat u van dit alles reeds hoorde. Het gaat er niet om of u reeds kende of niet, het gaat er om u zover te brengen dat u in staat bent er aan te beginnen en het leert beleven.

 

Of dit voor ieder van ons mogelijk is? Het antwoord op die vraag geven wij zelf. Want wij zijn het die de grenzen stellen die ons steeds weer scheiden van werkelijkheid en eeuwigheid.

 

Wij zelf zijn het die de sporen trekken in de tijd waaraan wij - schijnbaar tegen wil en dank - gebonden schijnen te zijn, zodat wij steeds weer wegen moeten gaan die wij niet denken te willen gaan, dingen doen die wij in feite niet wilden doen. Dit terwijl wij gelijktijdig voortdurend weer tot onszelf roepen: ik heb gezondigd, ik had anders moeten handelen, had anders moeten zijn.

 

Nogmaals; al die dingen hebben wij, zij het niet bewust, zelf veroorzaakt. Er bestaat dan ook geen wet die stelt, dat je gedwongen dit en dat zult moeten doormaken, zult beleven. Er is slechts een regel die zegt: Je zult alles beleven wat er in je eigen bewustzijn bestaat.

 

Dit tenzij je, boven de grenzen van een persoonlijk bewustzijn uitklimmende, het wezen en de zin der dingen beseft en zo de werkelijkheid van alle leven zowel als je eigen wezen leert kennen.

 

Ik geef u dit alles niet als een soort recept. Het is geen prescriptie die u nu bij één of andere geestelijke apotheker kunt gaan afhalen, al dan niet tegen betaling van kosten .

 

Dit is gewoon maar iets, waar je over moet denken, iets wat je een keer moet proberen. maar wanneer er een ogenblik komt in uw leven dat u denkt dat het niet meer gaat, dat u met het hoofd tegen de muur schijnt te lopen, wanneer inspiratie wegblijft, wanneer het u toeschijnt dat geheel uw wereld tegen u moet zijn, probeer dan eens althans de eerste schreden op deze weg te zetten.

 

Want daar waar wij harmonie gaan vinden, daar waar het licht zelfs maar als een schemering, een enkele glimp, voor ons bestaat, daar hebben wij een uitweg gevonden, daar blijken de problemen toch oplosbaar te zijn, ons lot toch te kunnen dragen. Daar blijkt opeens toch inspiratie aanwezig te zijn en kunnen wij zelfs afwijken van een baan, die ons bestemd leek en waaraan wij naar eigen innigste overtuiging gebonden waren.

 

Daarom heb ik u dit alles gegeven. Het is uw zaak, de weg die u beschreven werd al dan niet verder te beschouwen, al dan niet een poging te wagen, haar te betreden.

 

Maar zo er ooit voor u een ogenblik komt dat u niet meer weet waarheen of hoe, herinner u wat ik u vandaag gezegd heb. Want de eenheid met het al is de oplossing voor elk conflict, het antwoord bij elk probleem.

 

Zeker ook voert deze weg tot de beëindiging van alle lijden en het einde van elke hopeloze lacht op de vreugde. Zij is besef van eenheid. Zij is het bestaan binnen een kracht die onomschrijfbaar is.

 

Zij betekent zelfs in je eigen wereld en alle sferen een reeks mogelijkheden, een overzicht, een samenvoegingmogelijkheid die ook als kracht zich uit, maar in haar potentie en wezen onvoorstelbaar is.

 

Zelfs wanneer wij alleen maar op weg zijn naar die eenheid zo betekent de weg voor ons momenten van een geluk dat zo intens is dat je niet meer weet hoe dit zelfs maar bij benadering te omschrijven en aan anderen duidelijk te maken.

12:37 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: eeuwigheid, werkelijkheid, tijd, bewustzijn, inspiratie |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.