10-11-16

DE WEG LEREN KENNEN. (4)

 Wie die weg wil leren kennen zal aan het volgende misschien enig houvast vinden.  (4)

herboren worden,eeuwigheid,herscheppen,slaaf, gevangene van werelden, harmonie, licht, verdoving, waarheid,

Niet omdat ik mijzelf wil offeren aan het licht, maar omdat ik slechts mijzelf werkelijk kan zijn wanneer ik mijn beperkt willen vergeet in het alomvattende willen dat de eeuwigheid bepaalt.

 

Dit schijnbaar jezelf verliezen is een herboren worden: herboren in het weten leven en taak besef, terwijl je wereld hetzelfde is gebleven en toch voor jou anders schijnt te zijn.

 

Het is een herboren worden waarbij alles wat je geweest bent je erfdeel schijnt te zijn en toch zijn betekenis grotendeels verloren schijnt te hebben.

 

Voor het eerst ken je jezelf werkelijk en niet alleen maar als een verschijnsel in de een of andere wereld of sfeer, maar als deel van het geheel, als functie van dat levende dat al het andere omringt, doordringt, in standhoud en feitelijk ook steeds schept en herschept krachtens zijn wetten en eigenschappen.

 

Dit is de voleinding. Vanaf het ogenblik dat dit je waarheid is geworden ben je deel van vele werelden en gelijktijdig niet meer de slaaf, de betrokkene, de gevangene van werelden - of die nu geestelijk zijn of anderszins.

 

In de plaats van de mens die je dacht te zijn treedt het deel van de totaliteit dat je bent. In de plaats van een tijd die je belangrijk leek is een tijdloosheid gekomen die elke moment samenvoegt met alle momenten en daardoor slechts één waarde geeft: de waarde van een harmonie die tijdloos is, die alle tijd omvat en die je voortdurend in jezelf doorleeft.

 

Het gaan van de weg van licht - ik heb het u reeds gezegd -is enerzijds zeer eenvoudig, anderzijds moeilijk: Het is ons zo moeilijk ons zelfbeeld op te geven.

 

O, het is niet moeilijk u hier allen tezamen te vaten en na enige suggestieve voorbereidingen tot u te roepen: “laat ons ons licht nu samenvatten en het voor een ogenblik vanuit een stilte laten groeien tot een kracht. Laten we daarmee alles wat rond ons is sterken en voeden omdat wij deel zijn van de eeuwigheid.

 

U zult dit dan ook beleven. Maar dat is niet de ware weg, de werkelijke kracht zelf gebruiken. Want de werkelijke weg voorziet niet in een tijdelijke door een soort verdoving opgeroepen beleving en gebruiken van je vermogen.

 

De weg voert naar een deel-zijn . En hierdoor ook naar het voortdurend beleven en beseffen, het voortdurende vermogen tot geven, tot waarmaken en tot opgaan in het geheel.

 

Misschien is dit voor sommigen onder u wat vaag gebleven. Het moge waar zijn, want niet een ieder kan hetgeen ik u mededeelde ervaren en gelijktijdig beleven als deel van iets wat in hem/haar zelf woont.

 

Heus, ik kan mij voorstellen dat het sommigen onder u vaag en onwerkelijk voorkomt. Maar achter die vaagheid schuilt dan toch wel een werkelijkheid die meer omvat dan woorden kunnen zeggen.

 

Misschien klinkt veel u bekend in de oren. Maar waarom zou veel van dit alles u niet bekend zijn, wanneer er door alle tijden heen wezens zijn geweest, die soms voor een ogenblik, maar vaker voor een deel of zelfs het geheel van hun leven deze waarheid hebben verkondigd en deze toestand van éénzijn werkelijk hebben weten te bereiken?

De commentaren zijn gesloten.