27-10-16

BERUSTING.

BERUSTING.

berusting,streven, wereld, troostende leuze, ouderdom,eerlijk,

Berusting is een mooi woord.

Het zegt mij, dat ik rustig en ge­ laten moet aanvaarden dat wat is. Maar dan kan berusting nooit goed zijn, tenzij ik machteloos ben. Laat mij berusten in het onvermijdelijke, maar nimmer de berusting stellen in de plaats van mijn streven, van mijn denken.

Laat mij de wereld aanvaarden, waarin ik moet leven, maar niet datgene wat die wereld van mij in het leven dan ook verder meent te mogen verwachten.

Laat mij berusten in het feit; dat anderen slimmer zijn dan ik, of wijzer zijn dan ik, of dommer zijn dan ik. Maar laat mij niet berusten in het feit, dat ik ben zoals ik ben.

Berusting is aardig, als je niets te doen hebt. Berusting is een troostende leuze voor hen, die alles willen houden als het nu is. Maar berusting is alleen een aanvaardbaar begrip voor diegenen, die beseffen dat het leven voor de mens uiteen valt in twee delen: dat gedeelte dat je zelf kunt beheersen, waarmee je zelf kunt werken, waaraan je iets kunt doen; en datgene wat je tenslotte maar hebt te aanvaarden of te ondergaan, omdat je daartegen ergens machteloos staat.

Laat ons berusten waar we machteloos zijn. Dan zal deze berusting ons in staat stellen beter te streven waar wij vrijheid van handelen hebben. Maar laten we onszelf niet misleiden en waar de taak te moeilijk of te zwaar lijkt dan maar berusten. Wij moeten zelf met hetgeen wij zijn en met wat wij hebben alles doen wat mogelijk is, geestelijk en stoffelijk. We moeten trachten een weg te banen voor onszelf, die niet ophoudt bij het een of ander denkbeeld, een boekje of een plaatje, maar die ons innerlijk het gevoel geeft van verbondenheid met iets beters en ons gelijktijdig naar buiten toe de mogelijkheid geeft dat goede, waarin we geloven, waarmee we ons verbonden voelen, enigszins tot uiting te brengen.

Ik geloof niet, dat wij mogen berusten in ons onvermogen om het hogere te kennen; dat wij mogen berusten in ons onvermogen om datgene, wat we in ons erkennen, tot uiting te brengen. Ik meen, dat hier berusting bijna demonisch is. Maar berusting in de wereld, waarin je leeft, in de omstandigheden die je leven beheersen, voor zover ja daar niets aan kunt doen, lijkt mij aanvaardbaar.

Berust erin dat u ouder wordt. Maar berust er niet in, dat uw ouderdom met gebreken komt, als u iets kunt doen om dat te voorkomen.

Berust erin dat anderen niet direct allemaal zo eerlijk, zo prettig en zo vriendelijk zijn als u zoudt verwachten. Maar berust er dan ook niet in, dat u alleen juist die wezens en mensen ontmoet; zoek anderen op.

Berust erin dat u God in Zijn heerlijkheid niet kunt aanschouwen. Maar neem er geen genoegen mee dan maar helemaal geen straal van geestelijk licht te zien. Kortom, erken dat je klein bent en berust daarin. Maar strijd er dan voor om dat kleine wat je bent alle betekenis te geven die het kan hebben, alle mogelijkheden te verschaffen die ervoor kunnen bestaan.

Schrik er niet voor terug om daar waar je moeilijkheden of noodzaken erkent, zonder berusting verder te gaan, totdat je jezelf overwinnende in de wereld kenbaar hebt gemaakt: dit ben ik. Dat is mijn erkenning. Dat is mijn wezen. En indien u van de wereld dan geen antwoord kunt afdwingen, berust daarin. Want dan hebt ge gedaan wat voor u mogelijk was.

18:08 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: berusting, streven, wereld, troostende leuze, ouderdom, eerlijk |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.