18-09-16

VERANTWOORDING.

VERANTWOORDING.

 

VERANTWOORDING,plichtsbewustzijn,liefdekracht, licht, streven, vreugde, hellepoort,wereld, schuld, woekeren, bewustzijn, schepper,

Ik moet een antwoord geven, wanneer de vraag mij wordt gesteld: “Wat heb je wel gedaan? Hoe was het met je plicht, je plichtsbewustzijn wel gesteld?” De wereld vraagt me: “Heb je gedaan, wat mijn recht is en jouw taak? Was je vol van liefdekracht of nam je eerder wraak op het bestaan? Geef antwoord.”

Een antwoord geef ik, maar de waan, die in mij leeft en die soms deel van ‘t antwoord geeft, moet ondergaan. Want verantwoordelijk ben ik niet slechts aan mijzelve, maar aan de Bron van het bestaan.

Je hebt krachten gekregen om voort te gaan en het licht lacht je tegen op ‘s levens baan. Je draagt je zorgen, je pijn en je leed en je draagt diep verborgen dat, wat je weet omtrent eeuwigheid.

Je hebt het gekregen, niet om het stil te behoeden en te bewaren. Niet om het als kostbaarheid te vergaren, te onthouden aan een wereld, die je niet begrijpt. Neen, het is een kracht, die in je gerijpt door jou aan het leven moet worden gegeven. Niet voor jezelf maar voor allen moet je streven.

Je verantwoording is: Dit word je gegeven als taak, als plicht en als goddelijk recht. Volbreng je je taak, of doe je dit slecht? Geef je de wereld wat jou word gegeven? Streef je, zoals anderen voor jou ook streven?

Deel je met God je hele bestaan? Dan is het goed, dan kun je gaan en verantwoording geven aan God en het leven. Want dan heb je je taak ook werkelijk volbracht. Dan is het leven een vreugde, het sterven een vreugdige vrede, zo rustig en zacht.

Maar heb je genomen steeds en niet gegeven, onthouden wat recht was aan wereld en mens, dan doemt daar dreigend de dood in het heden, een sombere hellepoort, duistere grens.

Verantwoording moet je jezelf geven, maar ook aan de God, Die in je woont. Dus zorg, dat je niet met waan en beelden de waarheid in je smadelijk hoont. Werk met je krachten en werk met je gaven, geef aan de wereld wat je maar kunt. Want daarvoor alleen zijn je krachten en gaven door de Schepper gegeven. En jou is het gegund om te zijn ook een kracht en een vreugde in het leven,

Dat is verantwoordelijkheid: Wat je hebt gebruiken, zo goed als je kunt. Dat wat je krijgt gebruiken, zo goed als je kunt. Alles zien zo goed en zo zuiver, als met je bewustzijn mogelijk is.

Verantwoordelijk ben je alleen voor wat je zelve kunt en voor niets anders. Verantwoordelijk ben je voor wat jezelf kent en voor niets anders. Maar je kennen en je weten en je bewustzijn en je bereiken zijn een met dat van de wereld. En indien je faalt met de gaven jou gegeven in die wereld, dan ben je ook daarvoor verantwoordelijk.

Dus wanneer U mij vraagt om tot besluit hier iets te zeggen over verantwoordelijkheid, dan zou ik zeggen; Begrijp je eenheid met de wereld en begrijp de noodzaak om te woekeren met al wat je hebt gekregen. Want alleen op die manier kun je de schuld aflossen tegenover de Kracht, die je in leven houdt, Die je het leven heeft gegeven en Die je zal doen voortbestaan. Schuld voor de grote gaven.

Het is jouw verantwoordelijkheid, dat je niets van wat God je geeft, teloor laat gaan in een nutteloos zoeken naar jezelf. Wanneer je dat doet, dan kun je verantwoording geven aan God en zeggen: “Heer, met wat U mij gegeven heeft, heb ik gedaan wat ik kon.” En wees ervan overtuigd, dat dan de goddelijke Krachten antwoord geven! “Het is voldoende.”

Mijne vrienden, ik wens U toe, dat dat het antwoord is, dat U eens zult krijgen, wanneer U zegt: “Kijk, hier ligt mijn leven.” En dat het antwoord zal zijn; “Het is voldoende, omdat je gegeven hebt, wat je kon, zo goed als je het wist te geven.”

De commentaren zijn gesloten.