06-08-16

PLICHT.

PLICHT.

plicht, hooglied, sfeer, bewustzijn,vaderland,

Een woord dat stram is, dat klinkt als ratelende trommen. Plicht, het lijkt een menigte, die in drommen opgaat met een stram gezicht, omdat zij worden, voortgedreven door de gesels van de plicht.

Plicht. Het zijn omfloerste trommen, die ratelen, ter vreugde rouw. Plicht. Een woord van onbegrepen waarde, waaraan men in zijn onbegrip blijft trouw tot aan het einde van de tijd.

Plicht! Maar is plicht dan 'n onbegrepen kracht, iets, dat je wordt opgelegd?

Of is de plicht een werkelijkheid, een in jezelf begrepen recht?

Is plicht misschien een waar begrip van de wegen, die je moet gaan? Is plicht een aanvoelen van je plaats en je taak in het bestaan?

Is plicht misschien een Hooglied, dat je de ziele juicht, omdat je in je wezen en je zijn door ‘t doen der plicht jezelf overtuigt van ‘t goede van ‘t bestaan?

Is plicht een zang der werkelijkheid te midden van de waan, die al te vaak wordt plicht genoemd, geroemd als werkelijkheid?

Terwijl zij slechts het eigen ik, met ander wezen onderdrukt, zodat het vliegen op, verlicht tot hoger sfeer, U niet gelukt en gij in plicht moet ondergaan; tot ‘t leven wordt een stompe, droeve gang, die durend ongetelde jaren lang en bitterder maakt steeds weer ‘t bestaan.

Plicht, dat is een vreugdelied van ‘t waar begrepen leven.

De plicht, dat is ‘t besef van wat het leven je kan geven en wat je zelf aan ‘t leven geven moet.

De plicht, dat is het levensbloed, van al wat tot bewustzijn voert, van al wat uit de ziele roert, van al wat werkelijkheid ons is.

Zo spreek niet met een stroef gezicht over “droeve taak en plicht.” Wordt plicht niet uit Uzelf geboren, niet door Uw wezen stil aanvaard, zodat ze één is van de voren, geploegd door eigen wezen, eigen aard, aangevend ‘t zaad van het toekomstig nieuw gebeuren?

Verwerp “de plicht” en laat U niet in kolken verder sleuren, die zuigend U ten onder in materie en in stof terwijl ge zingt “de plicht” Uw lof U stil doen ondergaan.

Plicht is de vrucht van kennis in het ik.. Alle andere vorm van plicht is waan.

Ik geloof, dat ik daarmede de plicht voldoende heb getekend. Ik zou er alleen dit bij willen zeggen: Wanneer we dat woord “plicht” zo nadrukkelijk gebruiken, dan moeten we één ding niet vergeten. Plicht betekent een beseffen van de weg, die je moet gaan en jezelf dan ook dwingen om die weg te volgen.

Wanneer U weet, dat iets goed is, dan is het Uw plicht dat na te streven. Weet U, dat bepaalde tendensen en trekken in Uw wezen kwaad zijn, dan is het juist door deze kennis Uw plicht ze te veranderen en te maken tot iets, wat aanvaardbaar en goed is; Plicht wil alleen maar zeggen: bewustzijn in de praktijk omzetten.

Het woord plicht wordt gebruikt voor vaderland, voor volk en vorst, kortom voor alle termen, die men in de gemeenschap nog wel eens gebruikt als ideaal of hoger doel. Een dergelijke plicht kan er nooit voor U bestaan. Een dergelijke plicht bestaat slechts werkelijk voor U wanneer ze ook in Uw wezen deze waarden als werkelijke, hogere waarden heeft gevonden. Als we op die manier onze plichten bepalen, vrienden, dan zullen we ontdekken, dat we soms met de wereld in strijd zijn, maar nooit met onszelf; en dat we de kracht hebben om onze plicht te volbrengen, omdat ze niet vreemd is maar uit onszelf geboren.

14:04 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: plicht, hooglied, sfeer, bewustzijn, vaderland |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.