24-06-16

INWIJDING.

INWIJDING.

leven, sterven, bewustwording, inwijding,liefde, begeerte, licht, kracht,

Leven is sterven en sterven is leven. Werken is stilstand en stilstand is arbeid. Vreemde woorden, die de weg van de mens scherper omtekenen dan hijzelf kan aanvaarden.

Leven is sterven, want alle vorm die ontstaat begint te veranderen en te vergaan.

Sterven is leven, want niets gaat geheel ten gronde en het vergaande herontstaat nieuw.

Arbeid is stilstand, omdat de arbeid als doel in zichzelf tijdelijk is en vergaan is in zijn uitwerking, voor zij volvoerd werd.

Maar stilstand is arbeid, want rust vinden in jezelf is een inspanning, welke resultaten brengt, die ook buiten het ik bestaan. Ga hiervan uit.

In jezelf een ogenblik het streven staken lijkt menigeen zijn bewustwording verloochenen. Maar het is vaak noodzakelijk in jezelf te rusten, al is het alleen maar om daardoor de kracht te vinden juist te werken.

Het is noodzakelijk juist ook in jezelf voortdurend afstand te doen van afscheid te nemen van vele dingen, die je misschien toch wel mooi of dierbaar vindt. Ze zijn voorbij. Wie geestelijk wil stijgen gaat van wereld tot wereld, van sfeer tot sfeer en telkenmale is die wereld minder gevormd, bevat zij minder concreet stellingen en waarden, wetten en vormen. Om te komen tot het Hoogste Licht moet je eerst jezelf verliezen.

Zijn in het Hoogste Licht is de volledigheid van leven. Gaan tot het Hoogste Licht is afstand doen van al, zelfs van jezelf en zo het volledige sterven.

Wie niet de moed heeft om te sterven, in geestelijk opzicht afstand te doen van alle dingen, kan niet leven, want hij kan het licht niet bereiken. Wie niet de moed heeft om voor zich te rusten, zelfs wanneer ieder roept dat arbeid noodzakelijk is, zal dan wanneer het noodzakelijk is te werken daarvoor de energie en de kennis niet bezitten.

In deze dagen spreken de mensen voortdurend van hun God, van de menselijke waarden, van de menselijke rechten, van de verplichtingen, die er bestaan. En zij gunnen zich de tijd niet om een ogenblik stil te zijn en te zien wat menselijke waarden, menselijke rechten zijn. Zij gunnen zich de tijd niet om te zwijgen en God in de stilte en rust te doen inwerken in hun eigen wezen, totdat Hij spreekt. Daarom is deze tijd verward. Maar indien gij begeert de werkelijkheid te kennen, zo zult ge moeten beginnen de moed te vinden tot sterven en de moed te vinden tot rust en, zelf in uw streven.

Indien gij belangrijk wilt zijn, moogt ge geen belangrijkheid nastreven, opdat gij werkelijk betekenis zult hebben en niet slechts een schijn van belangrijkheid vormt voor anderen, die steeds meer van inhoud ontdaan wordt naarmate zij uitdrukkelijker aan de wereld wordt getoond. Wees niet onbelangrijk in uzelf, maar zoek geen belangrijkheid in de wereld.

Sommigen willen deugdzaam zijn en hun deugd is veroordeling en ontkenning. Eerst indien gij niet veroordeelt en niet ontkent, kunt ge waarlijk deugdzaam zijn. Moraal, deugd is niet het product - zoals deze wereld schijnt te denken - van het volgen van vaste regels en wetten. Het is het leven volgens een werkelijk innerlijk begrip, voortdurend voor jezelf verantwoord in al wat je doet, Deugd is niet de verachting voor de wereld, die zondigt en de walging voor het ik, wanneer men in het verborgene hetzelfde doet. Zij is het zonder oordeel erkennen van alle mogelijkheden en dan handelen volgens eigen wezen en weten in Uw wereld, uw zo mooie en dwaze wereld, heeft alles gemaakt tot uiterlijkheid. God bestaat alleen in het kerkgebouw. Deugd bestaat alleen volgens aanvaarde gedragsnormen. Waarheid bestaat alleen met goedkeuring van bevoegde instanties. Uw wereld is uiterlijk. Uiterlijkheid is een vorm van vervagen, van een langzaam vervlieden van elke betekenis en waarde. Innerlijke waarden vinden, innerlijk leren desnoods afstand te doen, innerlijk leren te handelen volgens je wezen niet volgens een norm, dat is belangrijk.

Wie u zegt dat u in uzelf door duizend poorten moet gaan, voor ge de hoogste inwijding en bewustwording bereikt hebt, spreekt vanuit de uiterlijkheid. Er is geen afstand tussen mens en God buiten de afstand die de mens schept. Er is geen afstand tussen het volmaakte bewustzijn en het menselijk onvolmaakte bewustzijn, buiten het gebrek aan aanvaarding dat in de mens bestaat.

Inwijding is niet slechts een lange weg al lijkt het dit voor de mens vaak te zijn. Inwijding is de aanvaarding van het ware, niet de verwerving. Inwijding is niet het gewinnen van macht en verantwoordelijkheid. Opgaan in God wil niet zeggen alle werelden verlaten, maar wil zeggen de Goddelijkheid erkennen van al, waarin je leeft.

De tijd is aangebroken dat de uiterlijke waarden verbrijzeld moeten worden. En zij zullen verbrijzeld worden met de moker, die de mens zelf heeft gemaakt van angst en haat en verweer. Zij zullen geperst worden, deze menselijke normen, tussen de grote persen van egoïsme en onzekerheid.

Al wat is verandert. En de verandering ís onvermijdelijk en noodzakelijk. Maar de menselijke geest behoeft daarin niet onder te gaan. Want het is de kracht van de mens, die het geweld schept, dat in deze tijd velen bedreigt. Het is de mens, die de natuur schept die aanvalt. Het is de mens die het geschil tussen mensen schept. Het is de mens die de dodelijke wapens en gevaren van deze tijd heeft geschapen. Het is de mens, die vrezend voor het onbelangrijke het meest belangrijke (de menselijkheid) uit het oog verliest.

En gij, gij kunt uzelf zijn. En zo ge uzelf zijt in waarheid, waar is de moker, die u verbrijzelen kan? Waar is de pers, die u vermorzelen kan? Indien gij geen deel zijt van deze dingen, bestaan zij voor u niet in uw lot en wezen. Dan zijn zij slechts de schimmen, die buiten in uw wereld een tragische reidans opvoeren over onbegrepen gebeuren.

Innerlijke bewustwording houdt in, dat u kunt ontkomen aan de dreiging van al die machten rond u. Er is geen maatschappij, die u dwingt tot gelijkvormigheid of u vermorzelt, tenzij gij die maatschappij aanvaardt. Er is geen dreiging van wereldbrand, die de wereld kan uitblussen, tenzij gij haar aanvaardt.

Wij zijn gevangen in het spel der mogelijkheden. De mens leeft in de oneindigheid van mogelijkheid, die God schept. En hij kiest voor zichzelf de paden, die hij gaat. Gij zou kunnen zeggen, dat elke seconde driehonderd verschillende werelden bestaan. En in de vormen van die werelden zijn er enkele, die leven en anderen die slechts schim zijn en levenloos. Want het bewustzijn kiest. Gij kiest uw wereld. Uw wereld kiest niet u.

Ik weet dat dit dwaasheid is volgens menselijke normen. Ik weet dat het onmogelijk is om te denken, dat op dit moment zelf er niet één maar misschien wel tien kamers zijn, waarin dezelfde woorden klinken en dezelfde mensen zijn, maar waarin toch kleine veranderingen voorkomen. Toch is dat een waarheid, omdat de gedachte de feitelijke schepping is en niet de materie.

Daarom is het zo belangrijk, dat gij uzelf bevrijdt van de banden, die u binden. Dat gij uw wezen leert verplaatsen in uw wereld, in uw erkenning van God, in de juistheid van uw wezen. En zo gij leeft en in uzelf de juistheid vindt van leven en handelen, zo zult ge onnoemelijk veel prijs geven. Ge zult al datgene prijsgeven, wat in wezen waardeloos is, maar wat uw eigen belangrijkheid onderstreept. Want in uw eigen wereld zijt gij onbelangrijk. Zelfs indien ge het enige waarlijk bezield levend wezen zoudt zijn, dan nog zijt ge onbelangrijk. Ge zijt slechts uzelf.

Maar wie zichzelf is in waarheid, hij is in waarheid met zijn God. Hij zoekt geen paden van inwijding, want de eenheid die hij vindt is meer dan alle inwijding.

Dit is het raadsel van de tijd en het raadsel van alle tijden. Het is de fantastische wereld, waaraan geen wetenschap wil geloven, waarover geen mens durft dromen en toch een werkelijkheid van de kosmos.

Weet dan wie ge zijt; Onbelangrijk maar uzelf. Onzeker misschien van alle wereld en alle zijn, maar zeker Van uzelf. Bouw uzelf op, totdat gij voor uw eigen bewustzijn en werkelijk en ondeelbaar zijt.

Dat is de grote taak, die elke mens krijgt opgelegd. Dat is de grote taak, die gij in deze dagen kunt vervullen. Daarom zeg ik u; Vraag niet om hulp, maar erken de hulp, die is. Vraag niet om kracht, doch wees één met de kracht, die is. Vraag niet om een taak, doch wees deel van de schepping, die is. Vraag niet om wijsheid, doch begrijp het leven, dat rond u is. Want al datgene, wat ge nastreeft, ís u gegeven.

Het is niet; Vraag en u zal gegeven worden. Het is; Vraag en u ís reeds gegeven, zo gij aanvaardt. Besef dit.

Besef uw rijkdom, niet uw armoede. Besef uw mogelijkheden, niet uw onzekerheid. Verander uzelf niet, verbeter uzelf niet, maar wees in waarheid uzelf, in geest en stof. Eén geheel. Ondeelbaar. Dan zijt ge meester van de tijd. Dan zijt ge meester van de kracht. En zonder meesterschap te willen bezitten zult ge de wereld vormen naar uw wezen. Gij zult het begrip vinden voor anderen en van anderen, dat ge nooit hebt kunnen bereiken. Ge zult de geest, die doolt en u bereiken kan, bevrijden en ge zult de afscheiding tussen de werelden wegvagen als spinrag. Want zo kunt ge zijn.

Ik geef u de boodschap van de schijnbare strijdigheden in het leven, die in wezen leven en dood tezamen het eeuwige Zijn betekenen. En ik geef u de sleutel tot deze dagen.

In en vanuit uzelf kunt ge meester zijn, indien ge niet begeert te heer­sen.

In en vanuit uzelf kunt ge liefde zijn, zo ge niet verlangt als licht erkend te zijn.

Zo mijn woorden u iets zeggen, zoek in uzelf. Zoek in de waarheid van uw wezen. En acht niet al datgene, wat er onaanvaardbaar in lijkt.

Zoek de eenheid van al het aanvaardbare in uzelf en ge zult een zegen zijn van God voor al, wat niet bewust is en behoort tot de harmonie, waarin ge leeft. Ge zult zijn God zelf, de Eeuwige, uitgedrukt in de vormen van de schepping. En ge zult in alle gebeuren en lot de kracht bezitten om in vreugde en vrede te beleven. Het ligt binnen uw bereik. Grijpen moet ge het zelf.

10:16 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leven, sterven, bewustwording, inwijding, liefde, begeerte, licht, kracht |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.