23-06-16

DE TUIN DER WIJSHEID. Deel 6. (slot)

DE TUIN DER WIJSHEID. Deel 6. (slot)

 marx, weerwoord,voortbestaan,schepper, sfeer,

   

U hoort het, ik citeer u niet de groten van deze tijd. Ik spreek u niet over de grondleggers van de statistiek of over Marx, die uit zijn onzindelijke baard woorden fluistert, die slaven maakt op aarde. Neen, ik wil niet te lang hier toeven. De tijd wordt kort, ook gij hebt recht op uw weerwoord.

Laat ons dan nog een ogenblik gaan langs de paden der esoterie, die ons terugbrengen tot ons begin,

"Leven is erkennen. Erkennen van het eeuwige is eeuwig leven."

"Het "ik" is de lijn, die verleden en toekomst verbindt. Doch de lijn zelve is slechts deel van een cosmische tekening."

Of misschien hier:

"Wij, die werken, kennen het werk niet, maar volvoeren onze taak, opdat het werk voltooid worde en wij de voltooiing mogen aanschouwen." De termen van oudere volkeren.:

"Leven wil zeggen: gebukt gaan onder de wil der goden. Maar wie in zich leeft is God. En God met de Goden kent hij slechts één wil en werkelijkheid: de kracht, die alles voortbrengt."

"In de duisternis," zo fluistert een ander ons toe. "die volgt op het felste licht der openbaring, ontmoet men steeds zichzelf. Slechts wie voor zichzelf niet vlucht, zal uit de openbaring het onveranderlijk weten kunnen aanvaarden."

Altijd weer spreekt men over leven en dood. Altijd weer klinken de stemmen der mensheid op en roepen u toe:

"Leven en dood zijn op de een of andere vreemde wijze met elkaar verbonden; zij kunnen niet zonder elkander bestaan."

Maar er is meer dan dit. Wanneer wij willen blijven bij de bedden, die voor mensen begrijpelijk zijn, op de paden die door het denken der mensheid geschapen werden in de tuin der wijsheid, zo blijkt het geheel één patroon te vormen. Een patroon, dat zegt.

"Er is een voortbestaan.”

Een voortbestaan, dat vele malen wordt omschreven en in vele gedachten wordt vastgelegd. Een voortbestaan, dat onontbeerlijk is voor de mens, maar tevens logisch volgt uit zijn bestaan." Dat, vrienden, is voor mensen het meest belangrijke: dat zij voortbestaan. En toch aarzel ik reeds nu het laatste pad te verlaten en mij terug te trekken. Er zijn nog zoveel fonkelende juwelen van wijsheid, die verdergaan dan die der mensen. Maar ik weet niet, of gij ze kunt verstaan.

"De naam zegt niets, het wezen zegt niets, doch de taak zegt alles."

"Er is geen boven en geen beneden, geen licht en geen duister, er is slechts erkennen of chaos." Ach, laat mij u niet te veel vermoeien, maar enkele bloemen nog en ik laat u met rust.

"Wie het scheppen erkent en de Schepper erkent, schept."

"Wie werkelijk leeft en ten volle leeft, bevrijdt zich van het leven en erkent het zijn."

"Alle wetten zijn ofwel eigenschappen van de kosmos, dan wel hinderpalen, die wij op onze eigen weg oprichten."

"Er is geen verschil tussen sferen en werelden buiten het begrip van eigen wezen, dat wereld en sfeer tot stand brengt."

"Er is niet één pad tot de waarheid en toch zijn er niet vele paden; want alle zijn is één weg, die voert van on­begrip tot erkennen."

En hier aarzel ik en ga met u de tuin der wijsheid verlaten. Gaarne had ik u meer willen tonen. Gaarne had ik u meer willen zeggen van deze wonderlijke bloesems en vruchten, die uit mens en geest zijn ontstaan. Laat ik u slechts dit nog zeggen.

"Achter alle paden en wegen, die de mens voeren tot volmaking en voltooiing, achter alle wegen van hemel en sfeer, ligt deze tuin der wijsheid. Een gebied, dat niet van mens en geest is, maar door mens en geest betreden wordt. Een gebied, dat in zichzelf niet is stof of geest en toch ‑ als een rijk land ‑ de vruchten draagt van stof en geest."

"De tuin der wijsheid is in zichzelf besloten en niemand heeft de sleutel of kent de ingang. Maar wanneer de wijsheid in de mens voor een korte wijle ontwaakt, zo zal hij in zijn leven deze tuin plots erkennen, niet wetend hoe hij gekomen is, niet wetend hoe hij gaat, maar vrijelijk genietend de glans van al wat er bloeit, zich voedend met de vruchten daarvan, tot hij sterk is en gaande tot het hoogste kan overzien wat heel de schepping samendroeg, een openbaring van de wijsheid, die is de vrucht van het leven."

Ik neem daarmee  afscheid. 

Wens je  je nog meer onder te dompelen in de kennis van de tuin der wijsheid, ga dan naar volgende blog: De  Verwanten Van Aquarius.  Directe link: rechterkolom bovenaan.

 

 

 

11:42 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: marx, weerwoord, voortbestaan, schepper, sfeer |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.