18-06-16

DE TUIN DER WIJSHEID. Deel 1.

DE TUIN DER WIJSHEID.  Deel 1.

tuin der wijsheid, sferen, paden, wereldzee, zaad, voorgeslacht, onderbewust,

Uit de menselijke gedachten, uit de werkingen van de geest en de oneindige goedheid van de scheppende Kracht ontwaakt telkenmale weer de wijsheid; een bloem van geestelijk leven, die niet beperkt is tot een bepaalde sfeer of tot een wereld behoort. Want de wijsheid zelve, deze vreemde wereld van gedachten en waarheid, ligt achter alle bekende paden der mensheid.

In deze tuinen vinden wij de grote denkers van uw mensheid, maar ook denkers die allang zijn vergeten. Wij vinden er wijsheid van andere planeten en de erkenning van hoge geest in sferen, te lichtend om door u beroerd te Worden. Ik spreek over deze wijsheid als een tuin, want de plant zelve ziet men niet; de wortel is verborgen. Hoe de wijsheid tot stand komt, weet men vaak niet. Maar zij is er en zij geeft met haar kleur en haar felheid in­ houd aan het leven van mens en geest, Zij toont ons de vele treden, die leiden tot het begrip van het oneindige.

Het is gebruikelijk, dat men deze dingen tracht af te handelen in wat chronologische volgorde. Maar zou ik vrijelijk willen dwalen, zo kan ik mij niet aan tijd, aan menselijke jaren binden. Vergeef mij dus, wanneer ik soms plotseling van tijd tot tijd ga; of sprekers of schrijvers naast elkander plaats, die, door ongetelde eeuwen, misschien zelfs werelden en sferen, gescheiden zijn.

Toen de mensheid ontwaakte en voor het eerst ‑ ontdaan van de dwingende ketenen van de natuur en de massageest (de groepsgeest), die haar voortjaagde ‑ zocht naar een verklaring voor haar bestaan, was er een eerste openbaring en een eerste wijsheid.

"Al wat leeft is, al wat niet leeft is niet", zo sprak één van de eerste denkers. Hij wilde daarmee zeggen: Bestaan op zichzelve is reeds leven. De mens heeft getracht dit meer in zijn eigen zin te definiëren. En zo vinden wij veel later:

"Ik denk, dus ik ben”, waarbij leven een bewustzijnsproces wordt. Tussen deze beide uitspraken liggen vele schakels. Sommige zijn zuiver wetenschappelijk en behoren tot uw eigen tijd, andere daarentegen verhullen hun werkelijk ontstaan in de nevelen van een lang vervlogen gebeuren. Zo vinden wij omtrent het bestaan van de mens legenden: het verhaal van Adam en Eva, een kunstwerk van symboliek zonder gelijke, vastgelegd in de bijbel der christenen, maar ook "het karnen van de wereldzee".

De mens, die hierover nadenkt, probeert zich voor te stellen, hoe het leven is. Eén van hen stelt: Leven wil zeggen: een ogenblik ontwaken uit de dood om voort te gaan en in het sterven eerst te leven." Een gedachtengang, die buitengewoon diep is. Want het ontwaken uit wat de mens "dood" noemt, het geboren worden op aarde, is eigenlijk een ogen­blik afscheid nemen van de werkelijkheid. Veel later zal een ander trachten dit nauwkeuriger te definiëren en hij zegt:

 "De mens, die op aarde is, leeft tweemalen voort; éénmaal in zijn zaad, éénmaal in zijn wezen. Want al wat gij zijt, kunt gij overdragen aan uw kinderen. En al wat uw voorgeslacht is, met alle herinnering daaraan, leeft ergens verborgen voort in het onderbewust zijn, lichamelijk a.h.w. geboetseerd en gevormd, klaar voor het gebruik wanneer noodzakelijk."

 

12:52 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tuin der wijsheid, sferen, paden, wereldzee, zaad, voorgeslacht, onderbewust |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.