19-05-16

De lof der dwaasheid.

 De lof der dwaasheid.

 De lof der dwaasheid,keurslijf,Jezus van Nazareth,Franciscus van Assisi,Thomas alva edison,abraham lincoln,wereldmeester,

Wanneer ik weer probeer iets te leren over esoterie en wijsheid, dan schiet mij onwillekeurig de naam van een boekwerk te binnen. Het heet: De lof der dwaasheid. Dat zeg ik natuurlijk nu niet zo alleen maar om een begin te maken. Want weet u, de dwaasheid uit menselijk oogpunt is vaak de grootste wijsheid van uit kosmisch standpunt.

De mensheid heeft zich een wereld gemaakt, die een nauw en eng keurslijf geworden is. Men weet u precies te vertellen wat voor kostuum u behoort te dragen, hoeveel uw japon al of niet bedekt mag laten, met welke vork u eet en wat u eten moet en welke verzekeringen u als redelijk burger hebt te sluiten. Men vertelt u wanneer u vakantie moet nemen en waar u heen moet gaan. Of men probeert het u te vertellen; evengoed als men u zegt wat u moet geloven en wat u moogt verwerpen. Een dergelijke maatschappij vergt van u het aanvaarden van de rede, want elk argument, dat men u geeft, is buitengewoon redelijk vanuit het beperkte standpunt van die maatschappij. En nu spreek ik van uw maatschappij van heden. Maar vreemd genoeg heeft de mensheid bijna voortdurend soortgelijke korsetten om het geweten van de mens gebonden, waarschijnlijk in de hoop hem daardoor te dwingen in een vorm, die voor de gemeenschap aanvaardbaar is. Men vraagt zich echter niet af, of het voor de mens aanvaardbaar is.

Laat ons eens nagaan, welke grote mannen wij eigenlijk hebben gekend. Dan kiezen wij natuurlijk allereerst in religieuze zin. Jezus van Nazareth was een dwaas, want men had hem geld en goed ja, een hele wereld aan de voeten gelegd, wanneer hij zijn gaven had gewijd aan de heersers der wereld. En hij verkoos het om zijn leer te geven aan de mensheid en aan een kruis te sterven. Een magere ruil en volgens het begrip van de wereld een absolute dwaasheid.

We zullen een ander nemen, een heilige, Franciscus van Assisi. Een jongeman met een rijke vader, een grote zaak, een leven voor hem vol van plezier, van zakelijke zorgen, van respectabiliteit. Maar hij verkoos het om een bedelaar te worden en half uitgeteerd en verhongerd langs de weg te sterven.

Of moeten wij naar een ander kijken? Denk b.v. eens aan Thomas Alva Edison. Een man, die ongetwijfeld ontzettend veel resultaten had kunnen hebben. Die alleen al met zijn eerste uitvindingen het leven van een rijkaard had kunnen voeren. Een man, gerespecteerd door iedereen, bekend in de monde en de demi-monde gelijktijdig. En hij verkoos het in een kaal vertrek, dat nu niet direct comfortabel was, dag in dag uit te zwoegen, omdat hij een paar problemen had. En hij vergat soms zelfs de oplossingen in geld om te zetten.

Of wilt u ergens anders zoeken? Denkt u dan eens aan bv. een Abraham Lincoln. Een man, die toch op het land als advocaatje een prettig bestaan had, veel vrienden, overal gerespecteerd, een leven vol jagen, drinken, werken. En die zich ertoe liet verleiden om veldtochten mee te maken en verantwoordelijkheid te dragen, waardoor hij voor zijn tijd oud was. Die zelfs toen nog eer en roem had kunnen oogsten en de lof van het hele land, maar die zich aan een paar principes vasthield en daarom werd vermoord.

Dwazen zijn er overal. En de grootste dwaasheid is wel, dat men deze dwaasheid wel eert, wanneer ze in het verleden ligt, maar haar aantast, wanneer ze in het heden is gelegen.

Wat is de dwaasheid? De dwaasheid in deze zin, deze aantasting van burgerlijke respectabiliteit, is in feite het zoeken naar een geestelijke vrijheid en het dragen van een verantwoordelijkheid, die je in je voelt, i.p.v. het accepteren van het juk, dat de maatschappij probeert je op te leggen. Van dat standpunt moet u nu eens uitgaan. Wat is werkelijk belangrijk voor óns. En laat men ons dan rustig dwazen noemen. Dat hindert immers niet. Zonder dwazen zou de wereld nog steeds een armzalige krottenmaatschappij zijn.

In de eerste plaats; Elke mens heeft recht op zijn geestelijke en stoffelijke vrijheid. Dat klinkt misschien erg vreemd. Maar ik wil zoals wij dat al meer hebben gedaan allereerst weer wijzen op Jezus’ uitspraak; "Zo ge mij wilt volgen, laat alles achter u, have en goed, vrouw en kind, vader en moeder." De weg van de vrijheid is een schijnbare dwaasheid, omdat je alles wat waarde schijnt te hebben in het leven vaak achter je laat. Zoals de Boeddha zegt; "Begeer niet en verwerf niet, noch vrees." Dat komt ook op hetzelfde neer. Maak je vrij van alles, wat je enigszins kan beïnvloeden. Of wat misschien een nieuwe wereldmeester zegt; "Leer dat het beter is vrij te sterven onder de hemel, dan te leven in een gevangenis van een moderne maatschappij." Hier hebben wij uitspraken, die niet alleen wijzen op de noodzaak die vrijheid te genieten, maar die zelfs zeggen, dat voor een werkelijk geestelijk bereiken op aarde deze vrijheid nodig is.

Er zijn een paar dingen fout gegaan in de maatschappij. U kent allemaal die normen van zeden en moraal. Die legt de maatschappij u op. Ze vertelt u waar, wanneer en in welk badkostuum u mag verschijnen. Ze vertelt u welke platen u in het openbaar mag aanschouwen en maakt slechts een uitzondering voor datgene, wat door zijn grote oudheid tot antieke kunst kan worden gerekend. De maatschappij vertelt u precies wat u kunt doen en laten. Maar geeft die maatschappij u het gevoel van verantwoordelijkheid, waardoor u voor uzelf besluit wat u wel of niet wilt doen? Heeft die maatschappij al een poging gedaan om bv. de atoombom werkelijk te onderdrukken? Heeft die maatschappij al een poging gedaan om werkelijk vrijheid te brengen, zelfs wanneer mensen sterven om de vrijheid zoals in Hongarije? Een werkelijke moraal mist de wereld. De wereld praat het zich voor dat ze er een bezit, maar ze probeert het u diets te maken. Maar wat u nodig heeft is een eigen morele ondergrond. Zonder deze kunt u niet verder komen.

In het heelal, in deze kosmos, gaat het er niet om wat het boek van goede manieren zegt, wat de bon ton is of wat in een bepaalde buurt of land de juiste politieke en religieuze opvatting is. Daar geldt alleen wat je bent. En al datgene, wat u hier op aarde a.h.w. als vormendienst moet belijden, is geen cent waard, omdat uw wezen niet alleen bestaat uit iets wat aan deze wereld gebonden is. U staat niet alleen hier als mens in deze wereld. En dat dit niet zo is ervaart u dag aan dag, wanneer uw gevoelens u voortdurend verleiden tot handelingen, die gericht zijn tegen elk ook door u aanvaard begrip van zeden, van fatsoen, van redelijkheid, van godsdienstige waarheid of politieke overtuiging. U zondigt elke keer zelfs tegen uw eigen begrippen. En dat is geen toeval, dat is niet alleen zwakte. U bent méér dan alleen maar een stoffelijk wezen. Voor u gelden andere wetten dan de bekrompenheden, die een maatschappij op de duur heeft gebaard en meende te moeten distilleren uit alle religieuze en filosofische beschouwingen van oudheid en heden.

De nieuwe wereldmeester zegt dit; "Bedenk wel dat velen van hen, die thans groot of heilig worden genoemd op deze wereld, in feite zondigden tegen alle begrippen van de maatschappij." En in zijn aanval betrekkelijk fel zijnde maakt hij dan de opmerking; "De kerk van Rome noemt vrouwen heilig, die in vele gevallen niet meer waren dan de prostituees, die diezelfde kerk veracht en veroordeelt. Er zijn helden, vereerd door z.g. democratische staten, die niets meer waren dan roverhoofdmannen, dictatoren, rebellen tegen een dan toch in die tijd aanvaard gezag. Bostons teapartij was voor die tijd precies hetzelfde wat het communisme is voor heden; een vloek tegen de maatschappelijke opvattingen."

Maar kom, laat ik zijn betogen niet verder citeren. Want in uw oren, die een beetje anders ingesteld zijn dan die van het oosten, klinken dergelijke gelijkenissen eerder als ophitserij dan als een redelijk betoog. Want u bent het product of moet ik zeggen het slachtoffer? van uw maatschappij. U mag niet zelfstandig nadenken, nietwaar? Goed, laat ik dan iets anders op de voorgrond schuiven.

Gij zijt geboren uit God. Wanneer ge dit niet gelooft, is uw leven waardeloos. Zo gij geboren zijt uit God, zult ge te allen tijde leven uit God. Wie leeft uit God en volgens zijn beste weten de goddelijke wil volbrengt, moet tevens vrij zijn van alle beperkingen, die de materie oplegt. Het is bijna libertijns, nietwaar? Bijna libertijns, ja. Geen streng vegetarisme, geen strenge moraal, geen strenge zedenleer volgens uw eigen opvattingen. Een kwestie van; Erken God in jezelf en leef volgens Zijn wil; de rest is dan wel goed.

Wat moet je daarmee beginnen in deze wereld? Hoe kun je je daarmee bewegen? Nergens een sacramentele bevestiging van een huwelijk, nergens een biecht, waardoor je je schuld kunt kwijtraken, nergens een instantie, die het zegel der goedkeuring drukt op hetgeen je besloten hebt. Alleen maar verantwoordelijkheid tegenover God en meer niet. Dat zal heel langzaam moeten groeien voor de meesten. Het is een dwaasheid van uit menselijk standpunt. Iedereen gelooft immers in God en het gaat toch wel goed. Waarom zou men zich vrij maken van al die banden zelfs desnoods van die 10 Geboden waar zij in een menselijke formulering hun inhoud reeds verliezen. Dat is toch dwaasheid. Het gaat toch goed met de wereld, nietwaar? Waarom zouden we het dan zo anders gaan doen?

Laat mij u dat dan vertellen. Deze dwaasheid is de enige wijze, waarop de wereld nog gered kan worden. Deze dwaasheid is de enige methode, waardoor de mens wederom kan terugkeren tot een werkelijk menselijk bestaan, dat hij reeds bijna heeft verlaten voor het half automatisch bestaan van een pseudo-robot, ingeschakeld in het maatschappelijk machientje. Wanneer ik zeg; "Gij zult niet doden" (dan neem ik maar gewoon een van de 10 Geboden), dan kan men misschien zeggen; "Ik dood een mens toch niet, wanneer ik hem laat verhongeren? Dat is toch zijn eigen schuld." En hoevelen zijn er niet, die op deze manier redeneren?

Gij zult niet stelen. "Ja, maar ik heb toch niet gestolen? Die man wist niet wat zijn goederen waard waren en ik heb hem 1 euro gegeven i.p.v. 100 euro. Dat is toch geen diefstal." Op die manier gaat dat. Zelfs datgene, wat een volkomen waarheid en een eerlijke zedenwet voor de mensheid is, wordt door zijn formulering omkleed, omgewerkt tot iets, dat je kunt hanteren als een handige advocaat een wet vol hiaten. Maar de kosmos, de kosmische wereld, waartoe u behoort, is niet vol hiaten. Die kosmische wereld vergt van u....dat u volledig beantwoordt niet aan de letter van een wet maar aan de geest, waarin gij geschapen zijt.

Geschapen zijn betekent niet ergens klakkeloos gevormd te zijn en dan in een wereld gezet. U bent gegroeid van uit het geestelijk bewustzijn. U hebt elk ogenblik voor uw menselijk bestaan doorgebracht met leren, met zoeken. En die menselijke vorm was voor u pas bereikbaar op het ogenblik, dat uw eigen geestelijk besef groot genoeg was om zelfstandig te besluiten en een zelfstandige verantwoordelijkheid te aanvaarden. Wanneer u op die wereld komt met een dergelijk doel en u aanvaardt deze dingen toch niet, u probeert eraan te ontkomen, dan zult u nooit een innerlijke waarheid en een grote wijsheid bereiken. Dan zult u nooit komen tot het in een leven God beseffen. Dan kunt u een bijna oneindige reeks van levensvormen, incarnatie na incarnatie aannemen en niet verder komen. U leeft op deze wereld, omdat u geestelijk rijp bent voor het volkomen bewust en zelfstandig dragen van uw verantwoordelijkheid.

Die verantwoordelijkheid hebt u niet t.o.v. uw medemens, hoe vreemd dat ook klinkt. U hebt geen enkele verplichting tegenover een medemens. Niet tegenover uw kinderen en niet tegenover uw ouders, tegenover uw man of uw vrouw. Men meent misschien, dat daar een verplichting bestaat, maar die bestaat er niet. De enige verplichting, die u hebt, is tegenover God. God, Die ook de kern is van uw eigen wezen. Wanneer u al die verantwoordelijkheid overboord gooit, lijkt dat natuurlijk weer een grote dwaasheid. Maar zoals God leeft in iedere mens en in ieder wezen, zo leeft Hij in u, Zoals Hij in u is, is Hij overal. Door uw verantwoordelijkheid tegenover God te dragen, zult ge juist handelen t.o.v. Zijn schepselen, waarin Hij woont. Niet volgens de gebruikelijkheden van de mensen misschien maar wel volgens de cosmische wetten en wetmatigheden,

Vraag uzelf eens af, in hoeverre gij u door die gedachte van "ik ben toch aansprakelijk of verantwoordelijk of ik moet toch zorgen voor" in uw leven hebt laten afvoeren van een innerlijke wijsheid, van een bereiking? Hoe vaak ge de waarheid niet tot een halve leugen hebt gemaakt ommentwille van anderen? Hoe vaak ge dus in feite God hebt verlaten voor anderen? En dat noemt ge dan verstandig zijn? Vrienden, laat mij dan de lof der dwaasheid zingen. De dwaasheid, die het dan mogelijk maakt te begrijpen wat er in je leeft, welke innerlijke werkelijkheid je bezit. Een werkelijkheid, die heel wat belangrijker en machtiger is dan al die uiterlijke stoffelijkheid.

De commentaren zijn gesloten.