16-05-16

Uitspraken ten tijde van Atlantis. (3) De zin van het leven.

Uitspraken ten tijde van  Atlantis. (3)

 

Atlantis, leven, geloof, trilling, astrologie, bewustzijnsverschil,levensproces,

 

De zin van het leven.

Wanneer ik mij afvraag: "Leef ik?" dan stel ik mij een leven vast. Evenzeer zal ik, wanneer ik mij afvraag: "Heeft mijn leven een doel?" vaststellen, dat er een doel is. Want de doelloosheid bewijst zichzelf, maar het doel moet eerst erkend worden. Wanneer mijn leven mij leeg en doelloos schijnt, is het niet het ontbreken van richting, van inhoud, maar het ontbreken van begrip, dat mij tot een dergelijke vraag brengt. Het doel van het leven zou dan ook moeten worden erkend aan de hand van bepaalde regels, die elke mens voor zichzelf zou moeten stellen en verder moeten verwerken. Daarbij zou dan als leidraad kunnen dienen een reeks van stellingen, die ik maar weer zo letterlijk mogelijk voor U vertaal:

De zin van het leven is het leven. Leven betekent echter niet "bestaan", maar als het ware "doormaken, ondergaan en leren". Ik geloof, dat die zin in zichzelf duidelijk is. Leven betekent een voortdurend deelhebben aan een grotere activiteit. Het is niet voor niets, dat bv. in de Nederlandse taal leven kan betekenen: bestaan (dus leven hebben) maar ook: leven maken, geluid (trilling) veroorzaken. Nu waren de Atlantiërs juist in die trillingsleer betrekkelijk ver gevorderd; vandaar dat zij dus in de eerste plaats leven zien als een actieve trilling. En ze zeggen, dat die trilling inhoudt: het doormaken of ondergaan (dus het beleven van dingen) en ook het leren, het vergroten van eigen inhoud.

Dan stellen ze als tweede regel om ‘s levens doel te bepalen, dat ge U afvraagt: "Wie was ik? Wie ben ik? Wie hoop ik te worden? Want hierin drukt ge uit het wezen, dat U regeert." Dat laatste vraagt natuurlijk weer uitleg.

Het wezen, dat U regeert, kan het best worden vergeleken met de elementaire indeling van de mensentypen, zoals wij die kennen in de astrologie. Ook zij deelden de mensen in bepaalde hoofdtypen in en uit deze typen werd dan gedistilleerd een zekere richting, een zekere klasse van ontwikkeling. Die was niet voor ieder gelijk. Dus wanneer je nu de zin van je leven wilde kennen, dan moest je je afvragen; "Wat heb ik nu werkelijk bereikt?" En uit dat werkelijke bereiken zou je dan kunnen opmaken, in hoeverre je eigen ideaal vervuld is en zou je ook kunnen vaststellen, hoe je gedachten van vroeger en die van heden verschillen. Dan is het verschil tussen wat je was en wat je geworden bent de uitdrukking van de stoffelijke ervaring. Dat wat je vroeger wilde zijn en wat je tegenwoordig wilt zijn is het verschil in ideaal. Dus een bewustzijnsverschil, waarin de eigen benadering van het kosmische nader wordt aangegeven.

Dan stellen ze verder: "De jeugd kent de onvrede en van uit de onvrede het streven. De ouderdom kent de vredigheid, die "is terugzien en trots op bereiken." Dat laatste is natuurlijk niet altijd waar. Maar het wordt hier algemeen gesteld en men wil hiermee aangeven: Wanneer je jong bent, zie je alleen maar vooruit. Dan wil je nog steeds meer bereiken. Maar naarmate je ouder wordt, begrijp je, dat je je in hetgeen je nastreeft moet beperken. Daarvoor echter zie je ook terug en verheug je je meer over hetgeen je bereikt hebt. En dat is een intrinsiek verschijnsel van het levensproces, het geeft zin aan het leven. Want niet, wat ik hoop te bereiken, noch wat ik bereikt heb, doch het verschil tussen deze beide geeft mijn leven aan.

13:06 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: atlantis, leven, geloof, trilling, astrologie, bewustzijnsverschil, levensproces |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.