30-04-16

EEN VERNIEUWING.

EEN VERNIEUWING.

vernieuwing, gedachtegang,wijsheid,

Wanneer wij spreken over vernieuwing, dan weten wij in ieder geval, dat vele oude dingen moeten gaan. Maar een vernieuwing behoeft niet noodzakelijk te betekenen, dat het oude verdwijnt. Het krijgt een nieuwe gestalte en een nieuwe vorm. Daardoor krijgt het een geheel nieuw uiterlijk, ziet het er geheel anders uit, verhoogt het zijn waarde.

Dat is met een vernieuwing op aarde vaak het geval. Men neemt een oud en bouwvallig huis, men werkt er in, men breekt er in, en uit een warwinkel van puin en cement, van planken, hout en ijzer groeit plotseling een schijnbaar nieuw huis, schoner en beter aangepast aan de eisen van de tijd, zuiverder, lichter, kortom volmaakter.

Toch is het uit het oude geboren. En wanneer zo’n vernieuwing plaatsvindt, dan zien wij altijd, dat men begint met de brekers. Eerst komen de mensen, die vernietigen, die het oude verminken. Dan komen degenen, die opruimen. En daarna zie je aan alle kanten nu hier dan daar de werklieden komen, om gezamenlijk de zaak te restaureren, te vernieuwen en op te bouwen.

Zoals een vernieuwing in een huis in verschillende fasen gaat, zo zal het overal het geval zijn, ook in onszelf. Wanneer wij naar een geestelijke vernieuwing zoeken, moeten wij eerst beginnen om onze oude gevestigde ideeën opzij te zetten. Dan moet er gebroken worden. En dan zitten we soms vol geladen met wanhopige vragen: Hoe zit dat nu eigenlijk? En waar moet dat naar toe? Waarom?

Maar die tijd gaat voorbij. Langzaam maar zeker beginnen we voor vele van die vragen wat onverschillig te worden, wij zetten ze terzijde. We ruimen a.h.w. de warwinkel van ontstane problemen een beetje op. En voor je het weet, is daar een nieuwe gedachte, klinkt ergens een woord, dat je pakt, lees je een zinsnede in een boek. En langzaam maar zeker begint het oude gedachtebeeld zich weer op te bouwen. Maar nu anders, nieuw gegroepeerd, zuiverder en meer toepasselijk.

Dan is dat geestelijk huis nog onbewoond. Het klinkt nog leeg. Het is voorlopig nog eerder een samenstel van theorieën en oplossingen dan een werkelijk beleven. Maar....hoe weet je soms niet, soms een enkel woord, een enkele gedachte weer, een soort sluitsteen en daar ineens....daar tintelt iets in je. Ineens schijnen er een paar vonken uit je gedachten te springen. Je krijgt ineens inzicht en Licht. En voor je het weet vervullen nieuwe krachten je. Een nieuw bewustzijn is het jouwe geworden en als een vernieuwde mens, een vernieuwde geest ga je verder. Strevende, niet meer naar het oude maar naar het nieuwe, ook wanneer het oude de basis daarvan is.

Zo gaat het ook met de vernieuwing van een wereld. Een wereld, die zo oud en bouwvallig dreigt te worden, zo’n wereld waarin de oude, morsige muren langzaam maar zeker zijn schuilgegaan onder het chroom van de nieuwe ornamenten.

Er is veel verzet tegen het afbreken van de versierselen en het gezond maken van de ondergrond. Dat is begrijpelijk. Want van buiten ziet het er eigenlijk nog zo mooi uit. Het doet zo zakelijk en correct aan. En deze wereld is graag zakelijk en correct. Wanneer je dit zou afbreken, komt er weer al dat bijgeloof, al dat geloof, kortom al datgene, wat niet wetenschappelijk en niet aanvaardbaar is naar voren. En toch?

Eerst zullen wetenschap en redelijk denken hun offers moeten brengen. Eerst zal het bijgeloof moeten komen. En dan, wanneer ook dat langzaam maar zeker wordt uitgerukt, vinden wij daaronder de zuivere basis, waarop die wereld hernieuwd kan worden. De werkelijkheid van een stoffelijk en geestelijk bestaan, de werkelijkheid van een geloof, dat noodzakelijk is voor een ieder, die leeft.

Van daaruit krijgen we dan een nieuwe hervorming. Een hervorming, die zover gaat, dat ze alle grondslagen van economie, van sociaal bestel, van denken, van filosofie, ja, van wetenschappelijk onderzoek mede zal aantasten. Een vernieuwing, zover gaande, dat al lijkt de wereld misschien nog hetzelfde, het denken en streven van al haar inwoners anders zal zijn en beter.

Een vernieuwing aan alle kanten, Een vernieuwing in de sferen. Een vernieuwing, wanneer de doods geworden gedachten van je eigen sfeer langzaam in je afsterven. Wanneer je je verzet tegen een vaagheid en een treurigheid. Wanneer je zou willen terugkeren tot de volle intense beleving, die je had toen je pas binnenkwam in dit deel van het zijn. En dan zeg je zo tegen jezelf; "Ach, eigenlijk ben ik er nog niet rijp voor. Laat dat oude nog een ogenblikje duren." Hoe harder je worstelt, hoe meer deze wisseling, deze overgang naar een nieuwe wereld daarachter pijnlijk wordt. Want je kunt niets behouden van het vroegere vuur. De kleuren van het vroeger beleven doven. De volheid van bestaan, de contacten met anderen, zij breken af alsof een mens zo oud wordt, dat zijn lichaam zijn diensten weigert.

Dan... eindelijk komt er een ogenblik van bezinning en aanvaarding. En plotseling weet je iets nieuws. Van ergens komt een vreemde gedachte aandwalen. Zij klinkt mee. Je had haar nog niet ontmoet. En ze stelt zo veel problemen, zo veel vragen. Je denkt en je werkt, je zwoegt en je vergeet de wereld, die je achter je hebt gelaten.

Dan komen er meer gedachten, beelden. Ze flitsen samen, totdat ze een nieuwe, lichte wereld vormen. En je staat plotseling met een vreugdige verrassing in een bestaan, dat je nog niet kende. Maar schouwende zie je onder de nieuwe vorm de oude kern. Dan zie je, hoe gevat in het witte goud van een nieuw licht toch de oude edelstenen van leven en denken, van menselijke geest, van geestelijke kracht gelegen zijn zoals tevoren.

Zo is overal vernieuwing een probleem. Iets wat niet zonder smarten gaat en niet geheel zonder lijden. Iets wat afstand doen betekent, maar gelijktijdig nieuwe rijkdom. Daarom is vernieuwing iets, wat je moet leren aanvaarden. Maar heb je het eenmaal zover gebracht, dat je aanvaardt, dan is het een steeds groeiende bron van vreugde, van bewustzijn en van kracht.

Daarom moeten wij de vernieuwing weten te aanvaarden. Wij zouden dat zo kunnen zeggen:

Vernieuwing. Oude wereld, die beeft. Gedachtesfeer, die nog een wijle zweeft over het oude. Maar als bewustzijn is het niet meer.

Vernieuwing. Kick, die klinkt met sterke klanken, tot je duizelend gaat, niet begrijpend wat ter wereld of in sferen nu bestaat en wat ten onder is gegaan.

Vernieuwing is een breken van de oude waan en ‘t bouwen van een nieuw bestaan, een nieuwe wereld, een nieuw begrip.

Hoe zullen wij vernieuwing vatten, wanneer wij zoeken te behouden wat wij hadden, lang geleden?

Geen. Gaan wij van het oude heen, aanvaardend we! de oude waarden, maar zoekend naar een nieuwe kracht, nieuw licht, nieuw leven, dat het oude tot nieuwe waarden heeft gebracht, dan zullen wij vernieuwing vinden als een zon, die opgaat in ons hart. Een kracht, die ons weer God doet vinden; materie, onbewust zijn tart.

Vernieuwing wordt ons tot een zegen en toont ons waar de wegen gaan, die aan het einde van het leven, aan ‘t eind van aards en geestelijk bestaan ons de zuivere waarheid geven van alle onbegrip en waan.

En dan, vernieuwend weer ons leven, kunnen wij in eeuwige velden gaan met Hem, Die ons dit alles heeft gegeven.

Dat is zo mijn gedachtegang over vernieuwing. Vernieuwing is niet een vernietiging van het oude, maar een hergroepering en herbouw. Wanneer wij die aanvaarden, zullen wij leren begrijpen, dat elke vernieuwing op zich een stap verder is naar die laatste vernieuwing, waarbij alle gedachten en waantoestanden wegvallen en ons een zuivere waarheid overblijft, die ons onze wereld en ons eigen wezen toont, zoals het is. Wat meer is, die ons God doet zien, zoals Hij werkelijk voor ons en in ons en rond ons bestaat.

Bedenk dit: Wat er ook gebeurt, wie in God leeft, leeft veilig. Wat je ook moet ondergaan en wat zich ook voor problemen in je voordoen, zolang je je vasthoudt aan de lichtende Kracht, zal elke vernieuwing voor jou een grotere rijkdom zijn.

En dan wens ik U allen toe, dat U in staat zult zijn de rijkdommen, die Uw tijd en Uw leven U bieden, te vergaren. En indien U dat lukt kom ik misschien later als een bedelaar aan U een brokje wijsheid vragen, zoals ik thans probeer het U te geven.

12:54 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vernieuwing, gedachtegang, wijsheid |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.