05-04-16

EEN LUISTEREND OOR .

EEN LUISTEREND OOR .

oor, luchttrilling, bewustzijn,

Wat kan een oor anders doen dan luisteren? De taak van een oor is om luchttrillingen toe te voeren aan het trommelvlies, dat ze dan weer overbrengt aan het bewustzijn. Een oor is niet een deel van het bewustzijn. Het is een instrument van het bewustzijn. Wanneer wij ons realiseren, wat dat betekent, kan in ons de vraag op ko­men: Zijn wij zelf misschien het luisterend oor van een groter we­zen? Uitgezonden in vreemde werelden om het bewustzijn te vergroten?

Een oor heeft zijn eigen functie. Het bouwt zichzelf, het vormt zijn eigen gangen, het leeft, het luistert. Dat is de taak, die het werd opgedragen. Dat is de reden, waarom het geschapen werd. Een oor kwam tot stand, omdat er gehoord moest worden. Was er geen behoef­te aan het horen, er zou geen oor geweest zijn. Als wij een luisterend oor zijn, wat moet dan het bewustzijn, dat boven ons staat verlangen van ons te vernemen? Wat doen wij? Wat is, onze taak? Waarvoor zijn wij ontworpen?

Om te bestaan. Om te leven. Dan zou het leven kunnen zijn voor hogere wezens, wat het geluid voor de mens in Uw wereld is. Dan zou elk wezen een luisterend oor kunnen zijn, uitgezonden te midden van een oneindigheid van gebeurtenissen, opdat uit het leven de waarheid omtrent de Schepping door het bewustzijn gerealiseerd kan worden. Zou dit waar zijn? Ik weet het niet. Ik kan niet zeggen, dat ik een zintuig ben van een groter Wezen. Zelfs maar een heel klein deel van zoiets. Ik kan alleen maar zeggen dat, zoals het luisterende oor zijn taak vervult en aan zijn functie tegemoet komt juist door het luisteren, ik slechts aan mijn functie tegemoet kan komen door te leven.

Een oor, dat niet luistert, kan er net zo goed niet zijn. Een mens, een geest, die niet bewust en intens leeft, of tracht te leven zou net zo goed niet kunnen bestaan. Er is een functioneel verband tussen het zijn en het doel ervan. Er worden nooit dingen geschapen alleen maar, omdat zij schoon zijn, alleen maar, omdat zij dit of dat zijn. Maar altijd, omdat zij tegemoet komen aan de behoeften van een bepaald bewustzijn, dat hen tot stand brengt.

Zo is het ook met ons gegaan, Ons wezen, onze vorm, ons bewustzijn, ons bestaan, zij komen tegemoet aan de behoeften van een groter wezen, dat ons heeft geschapen, ons heeft gevormd misschien langzaam, voorzichtig, in de juiste vorm, zoals het oor langzaam, voorzichtig haast in de juiste vorm gegroeid is. Bij alle mensen en dieren in vele soorten, juist, zoals wij ze nodig hebben. Ja. Ondanks alles mogen wij ons zelf met een luisterend oor vergelijken. Ondanks het feit, dat wij niet weten, of wij deel zijn van een wezen, dat naar een bewustzijn zoekt. Wij hebben twee dingen met het oor gemeen: Wij hebben één vorm en één functie. Functie en vorm zijn haast identiek. Zij zijn a.h.w. één.

Het is niet zo, dat ons doel verder grijpt dan onze vorm. Ofwel dat onze vorm verder gevorderd is dan ons doel. Onze taak is: onszelf te zijn. Zoals de taak van het oor is om te luisteren en daardoor ook zichzelf te zijn. Dan moeten wij trachten om dit te zijn met heel ons wezen. Met heel ons verstand. Met al onze gaven van stof en van geest. Ons zelf te zijn volgens de beste aspecten van ons wezen. Dan alleen, mijne vrienden, kunnen wij zeker zijn, dat wij beantwoorden aan het doel. waarvoor wij geschapen werden. Dan zijn wij niet alleen een nutteloos sieraad, maar inderdaad een luisterend oor. Iets, wat aan zijn doel beantwoordend daardoor in een groter geheel zijn eigen betekenis heeft en aan zijn werkelijk doel volledig kan beantwoorden.

23:33 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oor, luchttrilling, bewustzijn |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.