24-03-16

BESTAANSWAARDEN.

BESTAANSWAARDEN.

BESTAANSWAARDEN,

De waarde van het bestaan is gelegen in de waardering, die wij voor het bestaan zelf hebben. Naarmate we ons eigen bestaan meer le­ren waarderen en minder afhankelijk stellen van de vergelijking met het bestaan van anderen, komen we tot een persoonlijke waardering van het leven en daarmee tot een grotere bestaanswaarde.

De mensen, die bestaanswaarden plegen uit te drukken in regels, vergeten daarbij dat alle regels op zich een aantasting zijn van de waarde van het bestaan, Slechts de mens, die vanuit zijn eigen bestaan een bepaalde regelmaat voor zichzelf als noodzakelijk ervaart, kan de bestaanswaarden in regels uitdrukken. Zodra hij de regels aan anderen oplegt, raakt hij anderen een redelijk bestaan onmogelijk, terwijl hij zich­zelf steeds onredelijker ontpopt tot een verkondigen van een bestaans­waarde, die hij dan zelf niet meer als zodanig kan aanvaarden.

In de moderne tijd zouden we bestaanswaarden als volgt kunnen omschrijven

Een grote waardering voor het leven en voor alle mogelijkheden, die je persoonlijk daarin kunt vinden.

Een aanvaarden van de beperkingen, die je voor jezelf als noodzakelijk gevoelt in dit leven en het vreugdig volbrengen met deze beperkingen van alle taken en mogelijkheden, die je in het leven vindt.

Ik geloof dat bestaanswaarden in het heden slechts kunnen worden uitgedrukt door de ontkenning van onze afhankelijkheid van het bestaan en de waarde van het bestaan van anderen. Op het ogen­blik, dat we onze bestaanswaarden koppelen aan datgene, wat ande­ren voor ons kunnen doen, zullen we altijd menen tekort te krijgen, zodat we denken geen leven te hebben, terwijl we leven op kosten van de anderen en dit ten koste van ons begrip van bestaan en de waarde van bestaan.

In de moderne tijd geldt verder dat je verplicht bent je naaste te helpen. Ik ben het daar volledig mee eens en meen, dat voor het vinden van de werkelijke waarde van het bestaan een combinatie van samenwerking met anderen wel noodzakelijk is. Maar ik vind het wel vreemd, dat men de­ze naasten over het algemeen daar zoekt, waar men zelf er geen last van heeft, nl. in veraf gelegen landen. Indien u mij vraagt wat absoluut van geen waarde is in het bestaan, dan zou ik opsommen alle gedachten van anderen, die mij het eigen denken onmogelijk ma­ken.

Elke gebondenheid aan voorstellingen, gewoonten en gebruiken waardoor ik niet in staat ben datgene te volvoeren, wat ik erken als goed, wenselijk of noodzakelijk.

Elke beperking van buitenaf, die mij vertelt dat ik een brave jongen moet zijn, terwijl ik het gevoel heb dat ik juist daardoor niets meer aan mijn leven heb. Kortom, ik wil hier zelfs pleiten voor het recht van de mens om ondeugend te zijn, omdat hij zonder dat volgens mij bijna geen bestaan heeft. En als hij geen bestaan heeft, hoe moet hij dan over bestaanswaarden spreken?

Indien ik ten laatste nog daaraan mag toevoegen, dat geleerd­heid voor een beleven van het zijn niet noodzakelijk is, zo bega ik waarschijnlijk een grote zonde in de ogen van velen, die menen dat ge­leerdheid en een voortdurend verder scholing van de mens noodzakelijk is om hem enig begrip van de waarde van het bestaan te geven.

Ik geloof, dat de meeste mensen, die zo geleerd zijn zoveel waar­den hebben, die zij afzonderlijk moeten waarderen, dat ze niet meer tot een waardering van de waarde van het bestaan komen. Ik meen nl. dat de mens, die voortdurend meer moet en wil weten en daardoor een steeds grotere verantwoordelijkheid zal moeten dragen, zich daardoor zodanig projecteert in een buitenwereld dat hij zichzelf niet meer beseft. En als je jezelf niet meer beseft, dan kun je net zo goed meteen dood­gaan, want dan is er toch geen verschil meer.

De werkelijke waarde van mijn bestaan is het besef, dat ik niet voor niets besta. Het is het gevoel, dat er in mijn leven en bestaan voortdurend dingen zijn, die goed en  mooi zijn. Het gevoel, dat ik niet gebonden ben aan vaste gebruiken, gewoonten of werkingen door­dat ik op elk moment kan veranderen, omdat mijn wezen dit op elk ogen­blik noodzakelijk kan maken. Ik kan de waarde van het bestaan vinden, indien ik mijzelf niet beschouw als een albepalende waarde, maar wel be­sef dat elke waarde van het bestaan, die voor mij werkelijk is, alleen door mij ervaren en beleefd kan worden.

08:48 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bestaanswaarden |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.