12-12-15

GELUID.

GELUID.

geluid, klank, eeuwigheid, klok, geest,

Geluid, zingende klanken van snaren. Bronzen klank van een klok die luidt. Een trom die zachtjes roffelt. Zij roepen beelden op die ik nog niet versta. Een stem zingt. Het klinkt als een eigen naam, doch ik kan ‘t nog niet verstaan.

Klank na klank omspoelt mij, leven spreekt met vol geluid. Toch vraag ik is het waan? Is het mij werkelijkheid? Zingt ergens een lied? Is er een stem die spreekt? Is het misschien het licht der eeuwigheid dat in klanken mij toont het ware bestaan, verbrekend de band die mij bindt aan de waan? Is de trom die daar dreunt mij de stem van het lot? Is dit geluid een stem die klinkt uit eeuwigheid of is het slechts het kloppend bloed in de slapen dat mij een wijl misleidt? Maar dan blijft nog die stem die in t hart, niet in het oor een lichtend lied blijft zingen.

Is het een geest? Is het God zelve misschien, die mij beleert in een gedachte die hij mij geeft? Ach, geluid is een kracht die overal leeft in sferen, in wereld, in eigen bestaan.

Het geluid wordt mijn beeld van een baan; geweven uit klank, mij leidend tot achter de sterren. Geluid is de zang van sterren die gaan door zwarte oneindigheid, de juichtoon ook van een engelenheir, dat de ziel tot lichtere wereld geleidt. Geluid is het beeld van een stem, die je leidt wanneer leven je haast mismaakt. Geluid, wordt een lied dat je breekt uit het hart wanneer je ondanks zorgen en smart opnieuw het leven aanvaardt. Geluid, een teken van menselijk begrip, deel van menselijk streven en toch ook n band die zelfs de stof verbindt met de eeuwigheid van het ware leven.

19:06 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: geluid, klank, eeuwigheid, klok, geest |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.