25-09-15

ZELFBEZINNING.

ZELFBEZINNING.

Als ik mij bezin op mijzelf, bezin ik mij dan? Want als ik mij op mijzelf bezin, dan keer ik mij tot de dromen die in mijn wezen leven. Dan ben ik bezig mijzelf en mijn streven los van alle dingen zelf te overzien. Waarop ik dan een wereld schep of een God die ik dien en zeg: Ik ben nu juist bewust en op de goede weg.

Als je je bezint, bezin je dan op wat de anderen zijn, op wat je voor die anderen bent.

Bezin je op de pijn en op de vreugde die je met anderen deelt of die je anderen geeft.

Bezin je op het feit dat niemand, eenzaam leeft, maar dat hij steeds verbonden blijft, afhankelijk al zijn van vele anderen. Probeer dan die verhouding te veranderen totdat je zelf erkent: Dit is deel van mijn bestaan. Ik kan met dit geheel te samen leven. Ik behoef niet steeds naar anders zijn te streven, opdat het heden kan vergaan.

Bezin je zo op jezelf, dan leer je niet alleen jezelf kennen, maar je leert de banden kennen tussen ik en Al.

De waarheid van het bestaan is niet je eigen waan, maar je verbondenheden waardoor je door de tijd (verleden, heden, toekomst) saam gebonden bent met de ene Kracht, met de onbekende Naam met God en al wat uit Hem leeft.

Als het ik dit deel zijn dan voor zich begrepen heeft, begint het zich wel op het geheel, maar daardoor ook op zichzelf. Dan leert het waarheid kennen die in ik en buiten ik, in tijd en buiten tijd een band schept met het onbekende zijn dat voor de mens nog altijd heet:

Die vreemde eeuwigheid.

12:17 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zelfbezinning, dromen, pijn, vreugde, verhouding, banden, vreemde eeuwigheid |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.