22-09-15

TROOST.

TROOST.

 

Wanneer ik bedroefd ben en ik besef dat ik in mijn bedroefdheid niet alleen ben, dan voel ik mij al getroost. Troost is eerder de aanvaarding van je lijden, een begrip daar­voor, een zeker houvast in je eigen onbestemdheid, dan dat ze een feitelijke werking of kracht betekent.

Als wij kijken naar een wereld waarin zo ontzettend veel gebeurt, dan voelen wij ons soms wanhopig. Als wij dan omhoog schouwen en beseffen dat er andere krachten en werelden zijn, dat er na dit leven een ander leven zal volgen, dan voelen wij ons ook daardoor getroost. Troost laat ons inzien dat hetgeen waardoor wij lijden, hetgeen waarover wij in droefenis gehuld zijn, van voorbijgaande aard is en on­belangrijk. Troost is de stimulans tot leven, daar waar je door eenzijdigheid van gevoelen en denken verdoofd meende te zijn, dat het leven geen zin had. Troost geven aan een ander is een ander een helpende hand reiken, opdat hij zijn eigen weg kan vervolgen. Getroost worden is altijd weer het terugvinden van krachten die je wel hebt bezeten, maar die je tijdelijk had vergeten.

Daarom, troost hen die bedroefd zijn, opdat zij zichzelf hervinden. Aanvaard de troost van anderen, omdat zij, in hun pogingen om u te helpen, u misschien die ene stimulans kunnen geven waardoor u verdergaat. En als u geen troost weet te vinden in uw wereld, kijk diep in uzelf en zoek naar het licht dat daarin schuilt, want daar vindt u een zeker­heid van eeuwig zijn, van niet beperkt leven. Deze op zichzelf is voldoende om het gebeuren in de tijd wat minder zwaar te nemen en wat vreugdiger uw weg verder te volgen, ongeacht datgene wat ze u soms te dragen geeft.

10:38 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: troost, helpende hand, stimulans |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.