19-09-15

besef (6)

Besef (6)

Ik besef, dat er een God bestaat. Ik besef, dat buiten de tijd oneindigheid het wezen wel moet zijn van al en ook van mij.

Maar ik begrijp het niet. Voor mijn begrip is een oneindigheid te groot en voor volmaaktheid is mijn begrip te klein.

Ik besef, dat ze ergens bestaat, dat ze ergens moet zijn.

Ik voel en weet. En in mijzelf erkennend, ervaar ik soms een God, een kracht, een werkelijkheid, een licht. Maar ik begrijp ze niet, want waar begrijpen komt, daar moet ik mij omschrijven en formuleren, wetend wel en goed dat wat er is.

Al te vaak ontmoet ik iets wat ik niet ken, maar toch besef, ook al begrijp ik het niet. Ik besef wat het betekent voor mijn wezen.

Ik besef welke invloed het zal hebben op dat wat ik ben, wat ik onderga en de wijze waarop ik besta, maar begrijpen doe ik het nog niet.

Vaak wordt dat wat ik heb beseft door daadstelling tot werkelijk­ heid en langzaam aan en niet direct ten slotte ook begrepen zodat besef zijn vormen krijgt. Maar zelfs wanneer dat nog niet kan, wanneer men weet en zwijgt, besef ik soms, want het besef verheft zich boven alle grenzen van mijn weten en mijn mogelijkheid.

Het is de band, die mij met het onbegrepene verbindt, waardoor ik ondanks alles steeds het onbegrepene hervind in dat wat ik begrij­ pen wil.

Soms begrijp ik ook, dat wat ik heb beseft. Ik sta daar niet bij stil, want ik moet verder gaan.

Besef zegt mij: Het doel is lang nog niet bereikt, ook als het begrip mij zegt : Je bent al ver gegaan.

12:39 Gepost door Stem van Gene Zijde in esoterie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: besef, god, wezen, volmaaktheid, grenzen |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.